Quem non incusavi amens hominumque deorumque,aut quid in eversa vidi crudelius urbe?Ascanium Anchisenque patrem Teucrosque Penatiscommendo sociis et curva valle recondo;ipse urbem repeto et cingor fulgentibus armis.Stat casus renovare omnis, omnemque revertiper Troiam, et rursus caput obiectare periclis.Principio muros obscuraque limina portae,qua gressum extuleram, repeto, et vestigia retroobservata sequor per noctem et lumine lustro.Horror ubique animo, simul ipsa silentia terrent.Inde domum, si forte pedem, si forte tulisset,me refero: inruerant Danai, et tectum omne tenebant.Ilicet ignis edax summa ad fastigia ventovolvitur; exsuperant flammae, furit aestus ad auras.Procedo et Priami sedes arcemque reviso.Et iam porticibus vacuis Iunonis asylocustodes lecti Phoenix et dirus Ulixespraedam adservabant. Huc undique Troia gazaincensis erepta adytis, mensaeque deorum,crateresque auro solidi, captivaque vestiscongeritur; pueri et pavidae longo ordine matresstant circum.Ausus quin etiam voces iactare per umbramimplevi clamore vias, maestusque Creüsamnequiquam ingeminans iterumque iterumque vocavi.Quaerenti et tectis urbis sine fine furentiinfelix simulacrum atque ipsius umbra Creüsaevisa mihi ante oculos et nota maior imago.Obstipui, steteruntque comae et vox faucibus haesit.