Quid furis, aut quonam nostri tibi cura recessit?Non prius aspicies, ubi fessum aetate parentemliqueris Anchisen; superet coniunxne Creüsa,Ascaniusque puer? Quos omnes undique Graiaecircum errant acies, et, ni mea cura resistat,iam flammae tulerint inimicus et hauserit ensis.Non tibi Tyndaridis facies invisa Lacaenaeculpatusve Paris: divom inclementia, divom,has evertit opes sternitque a culmine Troiam.Aspice—namque omnem, quae nunc obducta tuentimortalis hebetat visus tibi et umida circumcaligat, nubem eripiam; tu ne qua parentisiussa time, neu praeceptis parere recusa:—hic, ubi disiectas moles avolsaque saxissaxa vides mixtoque undantem pulvere fumum.Neptunus muros magnoque emota tridentifundamenta quatit, totamque a sedibus urbemeruit; hic Iuno Scaeas saevissima portasprima tenet, sociumque furens a navibus agmenferro accincta vocat.Iam summas arces Tritonia, respice, Pallasinsedit, nimbo effulgens et Gorgone saeva.Ipse pater Danais animos viresque secundassufficit, ipse deos in Dardana suscitat arma.Eripe, nate, fugam, finemque impone labori.Nusquam abero, et tutum patrio te limine sistam.Dixerat, et spissis noctis se condidit umbris.Adparent dirae facies inimicaque Troiaenumina magna deum.Tum vero omne mihi visum considere in ignis