His lacrimis vitam damus, et miserescimus ultro.Ipse viro primus manicas atque arta levarivincla iubet Priamus, dictisque ita fatur amicis:Quisquis es, amissos hinc iam obliviscere Graios;noster eris, mihique haec edissere vera roganti:Quo molem hanc immanis equi statuere? Quis auctor?Quidve petunt? Quae religio, aut quae machina belli?Dixerat. Ille, dolis instructus et arte Pelasga,sustulit exutas vinclis ad sidera palmas:Vos, aeterni ignes, et non violabile vestrumtestor numen ait vos arae ensesque nefandi,quos fugi, vittaeque deum, quas hostia gessi:fas mihi Graiorum sacrata resolvere iura,fas odisse viros, atque omnia ferre sub auras,si qua tegunt; teneor patriae nec legibus ullis.Tu modo promissis maneas, servataque servesTroia fidem, si vera feram, si magna rependam.Omnis spes Danaum et coepti fiducia belliPalladis auxiliis semper stetit. Impius ex quoTydides sed enim scelerumque inventor Ulixes,fatale adgressi sacrato avellere temploPalladium, caesis summae custodibus arcis,corripuere sacram effigiem, manibusque cruentisvirgineas ausi divae contingere vittas;ex illo fluere ac retro sublapsa referrispes Danaum, fractae vires, aversa deae mens.Nec dubiis ea signa dedit Tritonia monstris.Vix positum castris simulacrum, arsere coruscaeluminibus flammae arrectis, salsusque per artussudor iit, terque ipsa solo—mirabile dictu—