Sic deus ille aeternus hunc 
perfecte beatum deum procreavit. Sed animum haud 
ita, ut modo locuti sumus, tum denique, cum corpus 
ei effecisset, inchoavit; neque enim esset rectum minori parere maiorem; sed nos multa inconsiderate ac 
temere dicimus. Deus autem et ortu et virtute antiquiorem genuit animum eumque ut dominum atque 
imperantem oboedienti praefecit corpori, idque molitus 
tali quodam est modo: Ex ea materia, quae individua 
est et quae semper unius modi suique similis, et ex 
ea, quae in corporibus dividua gignitur, tertium materiae genus ex duobus in medium admiscuit, quod 
esset eiusdem naturae et quod alterius, idque interiecit inter individuum atque id, quod dividuum esset 
in corpore.
 
Ea cum tria sumpsisset, in unam speciem 
temperavit naturamque illam, quam alterius diximus, 
vi cum eadem coniunxit fugientem et eius copulationis alienam; quae permiscens cum materia cum ex 
tribus effecisset unum, id ipsum in ea, quae decuit, 
membra partitus est. Iam partis singulas ex eodem 
et ex altero et ex materia temperavit. Fuit autem 
talis illa partitio: unam principio partem detraxit ex 
toto, secundam autem primae partis duplam, deinde 
tertiam, quae esset secundae sesquialtera, primae tripla, 
deinde quartam, quae secundae dupla esset, quintam 
inde, quae tertiae tripla, tum sextam octuplam primae, 
postremo septimam, quae septem et viginti partibus 
antecederet primae.