Quo modo igitur hoc conclusum esse iudicas: 'si dicis nunc lucere et verum dicis, lucet; dicis autem nunc lucere et verum dicis; add. Man. (nunc add. Dav. ) lucet igitur'? probatis certe genus et rectissime conclusum dicitis itaque in docendo eum primum concludendi modum traditis. aut quidquid igitur eodem modo concluditur probabitis, aut ars ista nulla est. vide vide Man. uideo AVB ergo hanc conclusionem probaturusne sis: 'si dicis te mentiri mentiris -ri A 1 V 1 B 1 verumque dicis, mentiris; dicis autem te mentiri verumque dicis; mentiris igitur'. qui potes potest A 1 VB 1 hanc non probare, cum probaveris eiusdem generis superiorem? haec Chrysippea sunt, ne ab ipso quidem dissoluta. quid enim faceret huic conclusioni 'si lucet, lucet; add. A 3 V 2 lucet autem; lucet igitur'? cederet scilicet; ipsa enim ratio conexi cum concesseris superius cogit inferius concedere. quid ergo haec ab illa conclusione differt 'si mentiris, mentiris; mentiris autem; mentiris igitur'? hoc negas te posse nec adprobare nec inprobare; qui igitur magis illud? si ars si ratio si via via uita B 1 A 1 si vis denique conclusionis valet, eadem est in utroque. Sed hoc extremum eorum est: postulant ut excipiantur haec inexplicabilia. tribunum aliquem censeo videant; a me istam exceptionem numquam inpetrabunt. etenim cum ab Epicuro, qui totam dialecticam et contemnit et inridet, non inpetrent ut verum esse concedat quod ita effabimur 'aut vivet cras Hermarchus aut non vivet', cum dialectici sic statuant, omne quod ita disiunctum sit quasi 'aut etiam aut non' non add. B 2 modo verum esse sed etiam necessarium (vide quam sit cautus catus Lb. is quem isti tardum bardum Reid putant: 'si enim' inquit 'alterutrum conoessero necessarium esse, necesse erit cras Hermarchum aut vivere aut non vivere; nulla autem est in natura rerum talis fatalis Pl. necessitas') — cum hoc igitur dialectici pugnent, id est Antiochus et Stoici; totam enim evertit dialecticam: nam si e contrariis disiunctio (contraria autem ea dico, cum alterum aiat aiat Ven. 2 ait A 2 VB A 1 agit F 1 alterum neget) — si talis disiunctio diiunctio B falsa potest esse, nulla vera est. mecum vero quid habent litium, qui ipsorum disciplinam discipuli nam B 1 A p sequor? cum aliquid huius modi inciderat, sic ludere cludere VB 2 -ret B 1 eludere Pl. Carneades solebat: 'si recte conclusi, teneo; sin vitiose, minam minimam B 1 , idem an -ma A 1 V 1 Diogenes diogeni AVB 1 Diogenes mihi Ha. ,reddet'; ab eo enim Stoico dialectica dialecticam AVB 2 didicerat, haec autem meroes erat dialecticorum. sequor igitur eas vias quas didici ab Antiocho, nec reperio quo modo iudicem 'si lucet, lucet ' add. V 2 verum esse ob eam causam quod ita didici, omne quod ipsum ex se conexum sit verum esse, non iudicem 'si mentiris, mentiris' eodem modo esse esse ex se Mue. conexum: aut igitur hoc ut ut Pl. ne A 1 VB 1 et B 2 A 2 illud, aut nisi hoc ne illud quidem iudicabo. Sed ss. cf. Cic. nat. deor. 1, 12 ut omnes istos aculeos et totum tortuosum genus disputandi relinquamus ostendamusque qui simus, iam explicata tota Carneadis sententia Antiochea Antiochea (-ia) dett. Dav. -che AVB -chi F 2 ista conruent universa. nec vero quicquam ita dicam ut quisquam id fingi suspicetur; a Clitomacho sumam, qui usque ad senectutem cum Carneade fuit, homo et acutus ut Poenus et valde studiosus ac diligens; et quattuor eius libri sunt de sustinendis adsensionibus, haec autem quae iam dicam quae del. V 2 sunt sumpta de primo. Duo placet esseCarneadi genera visorum; in uno hanc divisionem, alia visa esse quae percipi possint alia quae non possint, in altero autem, alia visa esse probabilia alia non probabilia. lacunosa V 1 V, suppleta ab A 2 A 3 et V 2 , ut haec esse quae ... non probabilia in A, alia uisa (4) ... alia non in V correctorum tantum fide stent ; alia quae non possint ( sic V 2 , a. q. percipi n. p. A 2 B 2 ) om. etiam B 1 itaque quae contra sensus contraque perspicuitatem dicantur ea pertinere ad superiorem divisionem, contra posteriorem nihil dici oportere. quare ita placere, tale visum nullum esse ut perceptio consequeretur, ut autem probatio multa. Etenim contra naturam esset, si probabile nihil esset; sequitur add. F c ; n. est pr. n. esse: et s. Chr. sequetur Ha. sequeretur enim Lb. omnis vitae ea quam tu Luculle commemorabas eversio. itaque cf. p. 43, 4 et sensibus probanda multa sunt, teneatur modo illud, non inesse in is quicquam tale quale non etiam falsum nihil ab eo differens esse possit — sic quidquid accident specie probabile, si nihil se offeret offerret A 1 V 1 B 1 quod sit probabilitati illi contrarium, utetur uteretur A 1 V 1 B 1 eo sapiens, ac sic omnis ratio vitae gubernabitur. Etenim is quoque qui a vobis sapiens inducitur multa sequitur probabilia non conprehensa neque percepta neque adsensa sed similia veri quae nisi probet omnis vita tollatur. quid enim conscendens navem sapiens num num A 3 non A 1 VB conprehensum animo habet atque perceptum se ex sententia navigaturum? qui potest? sed si iam ex hoc loco proficiscatur Puteolos stadia triginta probo navigio bono gubernatore hac ac AVB 2 tranquillitate, probabile videatur ei vid. Lb. se illuc venturum esse salvum. Huius modi igitur visis consilia capiet et agendi et non agendi faciliorque cf. p. 62, 9 erit ut albam esse nivem probet quam erat Anaxagoras, qui id non modo ita esse negabat, sed sibi, quia sciret aquam nigram esse under illa concreta concreta Man. congregata AV 2 V -tam V 1 esset, albam ipsam esse ne videri quidem,