<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi046.perseus-lat1"><div type="textpart" n="56" subtype="section"><p>cui non
adsentior potius †quare fallar† potest<note>potius AV<hi rend="italics">B</hi>
                     <hi rend="sup">2</hi>
                     <del><hi rend="italics">B</hi><hi rend="sup">1</hi></del>; quale fallor B; potiusque refellam A<hi rend="sup">2</hi> -refello V<hi rend="sup">2</hi>; potest AV<hi rend="sup">1</hi>B propter V<hi rend="sup">2</hi>. potius quam re fallar <add>minime perspicua; inde autem quod efficis id ipsum redarguere atque refellere</add> potest <hi rend="italics">Pl.</hi>
                  </note> id quod dilucide docetur a politioribus physicis, singularum rerum
singulas proprietates esse. fac enim antiquos<note>antiquo A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> -ico B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> illos
Servilios, qui gemini fuerunt, tam similes quam dicuntur, num censes etiam eosdem fuisse? 'non cognoscebantur foris': at<note>at<hi rend="sup">1</hi>] ad B<hi rend="sup">1</hi> a A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> domi; 'non ab alienis': at a suis.
an non videmus hoc usu venire, ut quos numquam
putassemus a nobis internosci posse eos consuetudine 20
adhibita tam facile internosceremus <add>ut</add> ne minimum<note>uti ne minimum <hi rend="italics">dett. Ald.</hi> uti minimum A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi> ne minimum V<hi rend="sup">2</hi> nimium <hi rend="italics">A</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note>
quidem similes viderentur.
</p></div><div type="textpart" n="57" subtype="section"><p>Hic pugnes licet, non repugnabo, quin etiam concedam ilium ipsum sapientem,
de quo omnis hic sermo est, cum ei res similes<note>similises B<hi rend="sup">1</hi> -lis esse B<hi rend="sup">2</hi> -les esse A<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> occurrant quas non habeat<note>habeant A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> dinotatas, retenturum adsensun
nec umquam ulli viso adsensurum nisi quod tale
fuerit quale falsum esse non possit. sed et ad<note>et ad V<hi rend="sup">2</hi> et V<hi rend="sup">1</hi> ad A<hi rend="sup">2</hi>B<del><hi rend="italics">A</hi><hi rend="sup">1</hi></del>
                  </note> ceteras
res habet quandam artem qua vera a falsis possit
distinguere, et ad similitudines istas usus adhibendus

<pb n="p.55"/>

est: ut mater geminos. internoscit consuetudine oculorum, sic tu internosces si adsueveris. videsne ut
in proverbio sit ovorum inter se similitudo: tamen
hoc accepimus, Deli fuisse complures salvis rebus illis,
qui gallinas alere permultas quaestus causa solerent;
ii cum ovum inspexerant quae id gallina peperisset
dicere solebant.<note>qui ... solerent (idem <hi rend="italics">add.</hi> B<hi rend="sup">A</hi>) libro II cum ovum ... quae (id <hi rend="italics">om.</hi>) ... solebant <hi rend="italics">Non. p. 117</hi> (gallinas). <hi rend="italics">cf. Plain. nat. 10, 155</hi>
                  </note>
               </p></div><div type="textpart" n="58" subtype="section"><p>Neque id est<note>id est B<hi rend="sup">2</hi> idem AVB<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> contra vos;<note>nos F</note> nam vobis<note>nobis <hi rend="italics">dett. Rom. Ven.</hi>
                  </note>
satis esset<note>esset <hi rend="italics">vel</hi> esse posset <hi rend="italics">Pl.</hi> est ex A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi> est A<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi> (ouo V<hi rend="sup">1</hi>)</note> ova illa non internoscere; nihilo<note>nihilo <hi rend="italics">Lb.</hi> nihil AVB</note> enim magis
adsentirer<note>adsentirer <hi rend="italics">Pl.</hi> -rep AB<hi rend="sup">2</hi> -rep V<hi rend="sup">1</hi> -rep B<hi rend="sup">1</hi> -ri potest V<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> hoc illud esse quam si inter illa omnino
nihil interesset.<note>interesse A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> habeo enim regulam, ut talia visa
vera iudicem qualia falsa esse non possint; ab hac
mihi non licet transversum ut aiunt digitum discedere,
ne confundam<note>necfundam B<hi rend="sup">1</hi> nec conf- V<hi rend="sup">1</hi> non conf- A<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> omnia; veri enim et falsi non modo
cognitio sed etiam natura tolletur, si nihil erit quod intersit. Ut etiam illud absurdum sit quod interdum soletis
dicere, cum visa in animos<note>animis <hi rend="italics">dett. Lb.</hi> -mo <hi rend="italics">Mue.</hi>
                  </note> inprimantur, non vos id
dicere, inter ipsas inpressiones nihil interesse, sed inter
species et quasdam formas<note>et quasi f. <hi rend="italics">Wa.</hi>
                  </note> eorum. quasi vero non specie visa iudicentur; quae fidem nullam habebunt
sublata veri et falsi nota.
</p></div><div type="textpart" n="59" subtype="section"><p>Illud vero perabsurdum
quod dicitis, probabilia vos sequi si nulla re inpediamini. primum qui potestis non inpediri, cum a veris
falsa non distent? deinde quod iudicium est veri, cum
sit commune falsi? Ex his illa necessario nata est
<foreign xml:lang="greek">e)poxh\</foreign>
                  <note>epochei idem B -cheidem V<hi rend="sup">1</hi> -cheidae V<hi rend="sup">2</hi> 
                     <hi rend="italics">cf. testim.</hi>
                  </note> id est adsensionis retentio, in qua melius sibi
constitit Arcesilas, si vera stunt quae de Carneade
non nulli existimant. si enim percipi nihil potest,

<pb n="p.56"/>

quod utrique visum est, tollendus adsensus est; quid
enim est tam futtile quam quicquam adprobare non
cognitum? Carneadem autem etiam heri audiebamus
solitum esse <add>eo</add>
                  <note><hi rend="italics">add. Ern.</hi> (esse <hi rend="italics">om., pro quo</hi> eo <hi rend="italics">V</hi>
                     <hi rend="sup">p</hi>)</note> delabi interdum ut diceret opinaturum id est<note>id est AB<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> peccaturum esse sapientem.<note>idem V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi> item V<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> mihi porro
non tam certum est esse aliquid quod conprendi possit,
de quo<note><w>quo</w> quod A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> iam nimium etiam diu disputo, quam sapientem nihil opinari id<note>idem A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> item V<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> est numquam adsentiri rei vel
falsae vel incognitae.
</p></div><div type="textpart" n="60" subtype="section"><p>Restat illud quod dicunt veri
inveniundi causa contra omnia dici oportere et pro
omnibus. volo igitur videre quid invenerint.<note>inuenerint F<hi rend="sup">2</hi> -nerit A<hi rend="sup">2</hi>VB -nirit A<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> 'Non
solemus' inquit 'ostendere'. Quae sunt tandem ista
mysteria, aut cur celatis quasi turpe aliquid sententiam vestram? 'Ut qui audient' inquit 'ratione
potius quam auctoritate ducantur'. Quid si utrumque,<note>utroque <hi rend="italics">dett. Dav.</hi>
                  </note> num peius est? Unum tamen illud non celant,
nihil esse quod percipi possit. an in eo auctoritas nihil
obest? mihi quidem videtur vel plurimum. quis enim
ista tam aperte perspicueque et perversa et falsa
secutus esset, nisi tanta in Arcesila, multo etiam maior
in Carneade<note>carneadem A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> et copia rerum et dicendi vis fuisset?</p><milestone unit="chapter" n="19"/><p/></div></div></body></text></TEI>