ad rerum igitur scientiam vitaeque constantiam aptissima cum sit mens hominis amplectitur maxime cognitionem et istam kata/lhmyin , cf. p. 35, 18 quam ut dixi verbum e verbo exprimentes conprensionem dicemus, cum ipsam per se amat (nihil enim est ei veritatis luce dulcius) tum etiam propter usum. quocirca et sensibus utitur et artes efficit quasi sensus alteros et usque eo philosophiam ipsam corroborat ut virtutem efficiat, ex qua re una vita omnis apta sit. sit est Ha. Ergo i qui negant quicquam posse oonprendi haec ipsa eripiunt vel instrumenta vel ornamenta vitae, vel potius etiam totam vitam evertunt funditus ipsumque animal orbant animo. ut difficile sit de temeritate eorum perinde ut causa postulat dicere. Nec vero satis constituere possum quod sit eorum consilium aut quid velint. interdum enim cum adhibemus ad eos orationem eius modi, si ea quae disputentur vera sint tum omnia fore incerta, respondent: 'quid ergo istud ad nos? num nostra culpa est? naturam accusa, quae in profundo veritatem ut ait Democritus penitus abstruserit'. cf. p. 19, 6 alii autem elegantius, qui etiam queruntur quod eos insimulemus omnia incerta dicere, quantumque intersit inter incertum et id quod percipi non possit docere conantur eaque distinguere. Cum his igitur agamus, qui haec distingunt, illos, qui omnia sic incerta dicunt ut stellarum numerus par an impar sit, quasi desperatos aliquos relinquamus. Volunt enim (et hoc quidem vel maxime vos animadvertebam moveri) probabile aliquid esse et quasi veri uere A 1 V 1 B 1 simile, cf. Aug. c. Acad. 2, 7, 16 probabile — — scisne ab ipsis etaiam veri simile nominari eaque se uti regula et in agenda vita et in quaerendo ac disserendo. Quae ista regula est veri et falsi, si notionem veri et falsi veri et falsi 1 del. Lb. propterea quod ea non possunt internosci nullam habemus? nam si habemus, interesse oportet ut inter rectum et pravum sic inter verum et falsum. si nihil interest, nulla regula est, nec potest is cui est visio veri falsique communis ullum habere iudicium aut ullam omnino veritatis notam. Nam cum dicunt hoc se unum tollere, ut quicquam possit add. ex 'antiquo libro' ante possit Man., hic Bai. ita verum videri ut non eodem modo falsum etiam possit ita del. Lb. videri, cetera autem concedere, concidere A 1 V 1 B 1 faciunt pueriliter. quo enim omnia iudicantur sublato reliqua se negant tollere; ut si quis quem oculis privaverit dicat ea quae cerni possent se ei non ademisse. ut enim illa oculis modo agnoscuntur sic reliqua visis, sed propria veri non communi veri et falsi nota. quam ob rem sivetu probabilem visionem sive in del. Fab. probabilem et quae non inpediatur, ut Carneades volebat, sive aliud quid proferes proferens A p V 1 B quod sequare, ad visum illud de quo quo quod A 1 B 1 agimus tibi erit revertendum. in eo autem si erit communitas cum falso, nullum erit iudicium, quia proprium in in del. Man. communi signo notari non potest. sin autem commune nihil erit, habeo abeo A 1 V aueo B 1 quod volo; id enim quaero quod ita mihi videatur verum ut non add. V 2 ; ne pro non A 2 B 2 possit item falsum videri. Simili in errore versantur cum convicio convicio Mdv. -uincio V 1 -uintio A 1 -uinctio B 1 -uinctio V 2 ; conuicti ac ueritate A 2 conuincti ac ueritatis B 2 veritatis coacti perspicua a perceptis volunt distinguere et conantur ostendere esse aliquid perspicui, verum illud quidem et et V st B 1 A 1 del. A 2 B 2 inpressum in animo menti impr. Dav. in animo - Guy - atque mente, neque tamen id percipi ac conprendi posse. quo enim modo perspicue dixeris album esse aliquid, cum possit accidere ut id quod nigrum sit album esse videatur, aut quo modo ista aut perspicua dicemus aut inpressa subtiliter, cum sit incertum vere inaniterne inaniterne Ald. -ue AVB moveatur: moveamur Fab. animus moveatur ex 'antiquo libro' Man. mens - Lb. ita neque color neque corpus nec veritas nec argumentum nec sensus neque perspicuum ullum relinquitur. Ex hoc illud is usu venire solet, ut quicquid dixerint dixerit VB 1 -runt A 1 a quibusdam interrogentur 'ergo istuc quidem percipis?'. sed qui ita interrogant ab iis inridentur. non enim urguent ut coarguant neminem ulla de re posse contendere nec adseverare sine aliqua eius rei quam sibi quisque placere dicit certa et propria nota. Quod est igitur istuc vestrum probabile? nam si quod cuique occurrit et primo quasi aspectu probabile videtur id confirmatur, quid eo levius; sin ex circumspectione aliqua et accurata consideratione quod visum sit id se dicent sequi, tamen exitum non habebunt,