multa igitur in disputando 
notatione eliciuntur ex verbo, ut cum quaeritur postliminium
quid sit—non dico quae sint postlimini; nam id caderet
in divisionem, quae talis est: Postliminio redeunt haec:
homo navis mulus clitellarius equus equa quae frenos
recipere solet—; sed cum ipsius postlimini vis quaeritur
et verbum ipsum notatur; in quo Servius noster, ut opinor,
nihil putat esse notandum nisi post, et liminium illud
productionem esse verbi vult, ut in finitimo legitimo aedi-
timo non plus inesse timum quam in meditullio tullium;
Scaevola autem P. F. iunctum putat esse verbum, ut sit in 
eo et post et limen; ut, quae a nobis alienata, cum ad
hostem pervenerint, ex suo tamquam limine exierint, hinc

 

ea hinc ea Of : et ea abdeL : ||| ea A 
 cum redierint post ad idem limen, postliminio redisse
videantur. Quo genere etiam Mancini causa defendi
potest, postliminio redisse; deditum non esse, quoniam
non sit receptus; nam neque deditionem neque donationem
sine acceptione intellegi posse. Sequitur is locus, qui constat ex eis rebus quae quodam
modo adfectae sunt ad id de quo ambigitur; quem modo
dixi in plures partes distributum. Cuius est primus locus
ex coniugatione coniunctione AabcL b 
 
 , quam Graeci Graeci om. codd. plur. : secl. Orelli 
 
 
 suzugi/an vocant, finitimus
notationi, de qua modo dictum est; ut, si aquam pluviam 
eam modo intellegeremus quam imbri conlectam videremus,
veniret Mucius, qui, quia coniugata coniugata Of : iugata codd. 
 verba essent pluvia et
pluendo, diceret omnem aquam oportere arceri quae
pluendo crevisset. cum autem a genere ducetur argu-
mentum, non erit necesse id usque a capite arcessere. 
Saepe etiam citra licet, dum modo supra sit quod sumitur,
quam id ad quod sumitur; ut aqua pluvia ultimo genere
ea est quae de caelo veniens crescit imbri, sed propiore, in
quo quasi ius arcendi continetur, genus est aqua pluvia genus... pluvia secl.
Friedrich 
 
 
nocens: eius generis formae loci vitio et manu nocens, 
quarum altera iubetur ab arbitro coerceri altera non iube-
tur. commode etiam tractatur haec argumentatio quae ex
genere sumitur, cum ex toto partis persequare hoc modo:
Si dolus malus est, cum aliud agitur aliud simulatur,
enumerare licet quibus id modis fiat, deinde in eorum 
aliquem id quod arguas dolo malo factum includere; quod
genus argumenti in primis firmum videri solet.