<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi041.perseus-lat1"><div type="textpart" n="1" subtype="section"><p><milestone n="1" unit="chapter"/><reg>oratorvm</reg> genera esse dicuntur tamquam poetarum;
id secus est, nam alterum est multiplex. Poematis enim
tragici comici epici melici etiam ac dithyrambici, quo magis<note>magis <hi rend="italics">codd.</hi>: rarius <hi rend="italics">Hedicke</hi>
                  </note>
est tractatum <del>a Latinis<note>a Latinis <hi rend="italics">secl. Friedrich</hi>
                     </note>
                  </del>, suum<note>quo ... suum <hi rend="italics">secl. Jahn</hi>
                  </note> cuiusque<note>suum cuiusque <hi rend="italics">Manutius</hi>: suum quo ius
<hi rend="italics">GP</hi>: suumque ius <foreign xml:lang="greek">s</foreign>: suum cuivis <hi rend="italics">Jahn. Totum locum Mommsenio
duce sic refinxit Jahn</hi>: id secus est; nam alterum est multiplex poematis tragici comici epici, melici etiam ac dithyrambici, suum cuivis
et diversum a reliquis</note> est, diversum
a reliquis. Itaque et in tragoedia comicum vitiosum est et
in comoedia turpe tragicum; et in ceteris suus est cuique<note>cuique <hi rend="italics">G</hi>: cuiusque <hi rend="italics">P</hi>
                  </note>
certus<note>atque certus
<hi rend="italics">maluit Hedicke</hi>
                  </note> sonus et quaedam intellegentibus nota vox. </p></div><div type="textpart" n="2" subtype="section"><p><reg>oratorum</reg> autem si quis ita numerat plura genera, ut alios grandis
aut gravis aut copiosos, alios tenuis aut subtilis aut brevis,
alios eis interiectos et tamquam medios putet, <hi rend="italics">de </hi>homini-
bus dicit<note>de hominibus dicit <hi rend="italics">Orelli</hi>: hominibus deicit <hi rend="italics">GP</hi>
                  </note> aliquid, de re parum. In re enim quid optimum
sit quaeritur, in homine dicitur quod est. Itaque licet
dicere et Ennium summum epicum poetam, si cui ita
videtur, et Pacuvium tragicum et Caecilium fortasse comi-
cum. </p></div><div type="textpart" n="3" subtype="section"><p><reg>oratorem</reg> genere non divido; perfectum enim quaero. 
Vnum est autem genus perfecti, a quo qui absunt, non
genere differunt, ut Terentius ab Accio, sed in eodem
genere non sunt pares. Optimus est enim orator, qui
dicendo animos audientium et docet et delectat et per-
movet. Docere debitum est, delectare honorarium, per-

<pb n="p.2085"/>

movere necessarium. </p></div><div type="textpart" n="4" subtype="section"><p><reg>haec</reg> ut alius melius quam alius,
concedendum est; verum id fit non genere sed gradu.
Optimum quidem unum est et proximum quod ei similli-
mum. Ex quo perspicuum est, quod optimo dissimillimum
sit, id esse deterrimum. <milestone n="2" unit="chapter"/>
                  <reg>nam</reg> quoniam eloquentia constat 
ex verbis et ex sententiis, perficiendum est, ut pure et
emendate loquentes, quod est Latine, verborum praeterea
et propriorum et translatorum elegantiam persequamur: in
propriis ut lautissima eligamus, in translatis ut similitudinem
secuti verecunde utamur alienis. </p></div><div type="textpart" n="5" subtype="section"><p><reg>sententiarum</reg> autem toti
dem genera sunt quot dixi esse laudum. Sunt enim
docendi acutae, delectandi quasi argutae, commovendi
graves. Sed et verborum est structura quaedam duas res
efficiens, numerum et levitatem<note>lenitatem <hi rend="italics">maluit Bentley</hi> (<hi rend="italics">ad Hor. Art. Poet.</hi> 26)</note>, et sententiae suam compositionem habent, <hi rend="italics">et</hi>
                  <note>et <hi rend="italics">add.
Lambinus</hi>
                  </note> ad probandam rem accommodatum 
ordinem. Sed earum omnium rerum <del>ut aedificiorum<note>ut aedificiorum <hi rend="italics">secl. Lambinus</hi>
                     </note>
                  </del>
memoria est quasi fundamentum, lumen actio. </p></div></div></body></text></TEI>