<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1"><div type="textpart" n="21" subtype="section"><p><reg>est</reg> autem quidam interiectus inter hos<note>hos <hi rend="italics">Nonius</hi>: <hi rend="italics">om. L</hi>
                  </note> medius et quasi
temperatus<note>temperatus <hi rend="italics">Nonius</hi>: temperandus <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> nec acumine posteriorum nec fulmine<note>flumine <hi rend="italics">Nonius</hi>
                  </note> utens
superiorum, vicinus amborum, in neutro<note>in neutro <hi rend="italics">L</hi>: neutro <hi rend="italics">Nonius</hi>
                  </note> excellens, utriusque
particeps vel utriusque, si verum quaerimus, potius expers;
isque uno tenore, ut aiunt, in dicendo fluit nihil adferens
praeter facilitatem<note>facilitatem <hi rend="italics">Manutius</hi>: facultatem <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> et aequabilitatem<note>aequabilitatem <hi rend="italics">Manutius</hi>: aequalitatem <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> aut addit aliquos ut in
corona toros omnemque orationem ornamentis modicis
verborum sententiarumque distinguit.
</p></div><div type="textpart" n="22" subtype="section"><p><reg>horum</reg> singulorum<note>singulorum <hi rend="italics">secl. Bake</hi>
                  </note>
generum quicumque vim in singulis consecuti sunt<note>in singulis consecuti sunt <hi rend="italics">Poggius</hi>: in <hi rend="italics">om. L</hi>: singuli sunt cons. <hi rend="italics">Stangl</hi>: singuli c. sunt Schütz</note>, magnum
in oratoribus nomen habuerunt. Sed quaerendum est
satisne id quod volumus effecerint.
</p><p><milestone n="7" unit="chapter"/><reg>videmus</reg> enim fuisse quosdam qui idem ornate et
graviter, idem versute et subtiliter dicerent. Atque utinam

<pb n="p.2008"/>

in Latinis talis oratoris simulacrum reperire possemus!
<reg>esset</reg> egregium non quaerere externa, domesticis esse contentos.
</p></div><div type="textpart" n="23" subtype="section"><p><reg>sed</reg> ego idem, qui in illo sermone nostro qui est
expositus in Bruto multum tribuerim Latinis, vel ut hortarer
alios vel quod amarem meos, recordor longe omnibus
unum <hi rend="italics">me</hi>
                  <note>me <hi rend="italics">add. Schenkl</hi>
                  </note> anteferre Demosthenem, quem velim<note>quem velim <hi rend="italics">Mahly</hi>: eiusque vim <hi rend="italics">Stangl</hi>: huiusque vim <hi rend="italics">Heerdegen</hi>: eumque unum <hi rend="italics">Sauppe</hi>: que vim <hi rend="italics">FO</hi>: quem vim <hi rend="italics">PM</hi>
                  </note> accommodare
ad eam quam sentiam<note>sentiam <hi rend="italics">L</hi>: sentio <hi rend="italics">maluit Heerdegen</hi>
                  </note> eloquentiam, non ad eam quam
in aliquo ipse cognoverim. Hoc nec gravior exstitit quisquam
nec callidior nec temperatior. Itaque nobis monendi
sunt ei quorum sermo imperitus increbruit, qui aut dici
se<note>dici se <hi rend="italics">L</hi>: odiose <hi rend="italics">vel</hi> invidiose <hi rend="italics">Madvig</hi>
                  </note> desiderant Atticos aut ipsi Attice volunt<note>ipsi Attice volunt <hi rend="italics">L</hi>: nisi Attice nolunt <hi rend="italics">Bake</hi>
                  </note> dicere, ut
mirentur hunc maxime, quo ne<note>ne <hi rend="italics">add. codd.</hi> 
                     <hi rend="italics">dett.</hi>
                  </note> Athenas quidem ipsas
magis credo fuisse Atticas; quid enim sit Atticum discant
eloquentiamque ipsius<note>ipsius <hi rend="italics">L</hi>: illius <hi rend="italics">Bake cum codd. dett.</hi>
                  </note> viribus, non imbecillitate sua metiantur.
</p></div><div type="textpart" n="24" subtype="section"><p><reg>nunc</reg> enim tantum quisque laudat quantum se posse
sperat imitari. Sed tamen eos studio optimo iudicio minus
firmo praeditos docere quae sit propria laus Atticorum non
alienum puto.
</p><p><milestone n="8" unit="chapter"/><reg>semper</reg> oratorum eloquentiae moderatrix fuit auditorum
prudentia. Omnes enim qui probari volunt voluntatem
eorum qui audiunt intuentur ad eamque<note>ad eamque <hi rend="italics">secl. Bake</hi>
                  </note> et ad eorum arbitrium
et nutum totos se fingunt et accommodant.
</p></div><div type="textpart" n="25" subtype="section"><p><reg>itaque</reg>
Caria et Phrygia et Mysia, quod minime politae<note>politae <hi rend="italics">F2</hi>: polite <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> minimeque
elegantes sunt, asciverunt aptum suis auribus opimum
quoddam et tamquam adipatae<note>adipatae <hi rend="italics">Nonius</hi>: adipate <hi rend="italics">L</hi>: adipatum <hi rend="italics">Lambinus</hi>
                  </note> dictionis genus, quod eorum
vicini non ita lato interiecto mari Rhodii numquam probaverunt
<del>Graecia autem multo minus<note>Graecia ... minus <hi rend="italics">secl. Sauppe</hi>: Graeci <hi rend="italics">vulg.</hi>
                     </note>
                  </del>, Athenienses vero

<pb n="p.2009"/>

funditus repudiaverunt; quorum semper fuit prudens sincerumque
iudicium, nihil ut possent nisi incorruptum audire
et elegans. Eorum religioni cum serviret orator, nullum
verbum insolens, nullum odiosum ponere audebat.
</p></div></div></body></text></TEI>