sequitur ergo ut qui maxime cadant in orationem aptam numeri videndum sit. Sunt enim qui iambicumiambicum L: iambum Stangl: ambiguum A putent, quod sit orationisorationis A: orationi FO: oratori PM simillimus, qua de causa fieri ut isfieri ut is L: ratione A potissimum propter similitudinem veritatis adhibeatur in fabulis, quodquod AL Non.:cum Ernesti ille dactylicusdactylicus AO2FPM: dactylus O1Non. (p. 142) numerus hexametrorum magniloquentiae sit accommodatioraccommodatior FPO: comnmodatior A . Ephorus autem, levis ipse orator etet A: sed L profectus ex optima disciplina, paeana sequitur aut dactylum, fugit autem spondeum et trochaeum. Quod enimpost enim usque ad per versetur (231) om. A paean habebat tris brevis, dactylus autem duas, brevitate et celeritate syllabarum labi putat verba proclivius contraque accidere in spondeo et trochaeo; quorum quorum add. Heerdegen quod alter e longis constet alter e brevibus, fiericonstet... fieri Ernesti:constaret ... fieret L alteram nimis incitatam alteram nimis tardam orationem, neutram temperatam.

sed et illi priores errant et Ephorus in culpa est. Nam etet L: secl. Manutius:ei Jahn qui paeana praetereunt, non vident mollissimum a sese numer m eundemque amplissimum praeteriri. Quod longe Aristoteli videtur secus, qui iudicat heroum numerum grandiorem quam desideret soluta oratio, iambum autem nimis e vul- gari esse sermone. Ita neque humilem et abiectamet abiectam Lambinus: nec abiectam L oratio- nem nec nimis altam et exaggeratam probat, plenam tamen eam vult esse gravitatis, ut eos qui audientaudiant maluit Ernesti ad maiorem admirationem possit traducere.

trochaeum autem, qui est eodem spatio quo choreus, cordacem appellat, qia con- tractio etet Sauppe: ut L brevitas dignitatem non habeat. Ita paeana pro- bat eoque ait uti omnis, sed ipsos non sentire cum utantur; esse autem tertium ac medium inter illos, et ita fatos eos pedes esse, ut in eisin eis L: numeris Stangl: eis Ernesti singulis modus insit aut sesqui lex aut duplex aut par. Itaque illi de quibus ante dixi tantum modo commoditatis habuerunt rationem, nullam dignitatis.

iambus enim et dactylus in versum cadunt maxime itaque ut versum fugimus in oratione, sic hi sunt evitandi continuati pedes; aliud enim quiddam est oratio nec qicquam inimicius quam illa versibus; paean autem minime est aptus ad versum, quo libentius eum recepit oratio. Ephous vero ne spondeum quidem, quem fugitfugit codd. dett.: fuit L , intellegit esse aequalem dactylo, quem probat. Syllabis enim metiendos pedes, non intervallis existimat; quod idem facit in trochaeo, qui temporibus et intervallis est par iambo, sed eo vitiosusvitiosus Manutius: vitiosius L in oratione, si ponatur extremus, quod verba melius in syllabas longiores cadunt. Atque haec, quae sunt apud Aristotelem, eadem a Theophrasto Theodecteque de paeane dicuntur.

ego autem sentiosentio L: censeo Bake omnis in oratione esseesse vulg.: est L quasi permixtos et confusos pedes, nec enim effugere possemus animad- versionem, si semper isdem uteremur, quia nec numerosa esse, ut poema, neque extra numerum, ut sermo vulgi, esse debet oratio—alterum nimis est vinctumvinctum F: iunctum PO , ut de industria factum appareat, alterum nimis dissolutum, ut pervagatum ac vulgare videatur; ut ab altero non delectere, alterum oderis—;