itaque et Herodotus et eadem superiorque aetas numero caruitcaruit L: placuit A nisi quando temere ac fortuitofortuito accidit Heerdegen , et scriptores perveteres de numero nihil omnino, de oratione praecepta multa nobis reliqueruntItaque... reliquerunt secl. Stangl .—nam quod et facilius est et magis necessarium, id sempersemper L: semel A ante cognoscitur—ita translata aut facta aut coniunctaiuncta L verba facile sunt cognita, quia sumebantur e consuetudine cotidianoque sermone. Numerus autem non domodomo vulg.: modo AL: de medio Stroebel depromebatur neque habebat aliquam necessitudinem aut cognationem cum oratione. Itaque serius aliquanto notatus et cognitus quasi quandam palaestram et extremaextrema AL: externa Friedrich liniamenta orationi attulit.

quod si et angusta quaedam atque concisaconcessa A et alia est dilatatadilatata A: conlatata F: collata PO1M: colligata Bake et fusafusa A: diffusa L oratio, necesse est id non litterarum accidereaccidere vulg.: accipere A: accedere L: accredere O1 natura, sed intervallorum longorumlongorum L: longiorum A et brevium varietate; quibusquibus L: et quibus A implicata atque permixta oratio quoniam tum stabilis est tum volubilis, necesse est eius modi vivi Stangl: ut A: om. L naturam numerinumeri Stangl: numeris AL contineri. Nam circuitus ille, quem saepe iam diximus, incitatior numero ipso fertur et labitur, quoad perveniat ad finem et insistat. Perspicuum est igitur numeris astrictam orationem esse debere, carere versibus.

sed hi numeri poeticine sint an ex alio genere quodam deinceps est videndum. Nullus est igitur numerus extra poeticos, propterea quod definita sunt genera numerorum. Nam omnis talis est, ut unus sit e tribus. Pes enim, qui adhibetur ad numeros, partitur in tria, ut necesse sit partem pedis aut aequalem esse alteri parti aut altero tanto aut sesquisesqui PM: sesque FO: se sesequi A esse maiorem. Ita fit aequalis dactylus, duplex iambus, sesquiplexsesquiplex vulg.: sesqui L: sequens A paean; qui pedes in orationem non cadere qui possunt? quibus ordine locatis quod efficitur numerosum sit necesse est.

sed quaeritur quo numero aut quibus potissimum sit utendum. Incidere vero omnis in orationem etiam ex hoc intellegi potest, quod versus saepe in oratione per imprudentiam dicimus. Est id vehementerest id vehementer A: quod vehementer est L vitiosum, sed non attendimus neque exaudimus nosmet ipsos; senarios vero et Hipponacteos effugere vix possu- mus; magnam enim partem ex iambis nostra constat oratio. Sed tamen eos versus facile agnoscitagnoscit AF: cognoscit OPM: ignoscit Heerdegen auditor; sunt enim usitatissimi; inculcamus autem per imprudentiam saepe etiam minus usitatos, sed tamen versus: vitiosum genus et longa animi provisione fugiendum.

elegit ex multis Iso- crati libris triginta fortasse versus Hieronymus Peripateticus in primis nobilis, plerosque senarios, sed etiam anapaestosanapaestos vulg.: anapaesta FPO: anapesti A ; quo quid potest esse turpius? Etsi in legendolegendo AP1: eligendo FOMP2 fecit malitiose; prima enim syllaba dempta exex A:in L primo verbo sententiae postremum ad verbum primam rursus syllabam adiunxit insequentis sententiae; itaita A:itaque L factus est anapaestus is qui Aristophaneus nominatur; quod ne accidat observari nec potest nec necesse est. Sed tamen hic corrector in eo ipso loco quo reprehendit, ut a me animum adversum est studiose inquirente in eum, immittit imprudens ipse senarium. Sit igitur hoc cognitum in solutis etiam verbis inesse numeros eosdemque esse oratorios qui sint poetici.