quae etsi aequabiliter aequabiliter emend. vetus : aequaliter AL 
 toto corpore orationis fusa
esse debet, tamen in communibus locis maxime excellet debent ... excellent maluit Bake 
 ;
qui communes sunt 
 sunt add. vulg. 
 appellati eo quod videntur multarum
idem esse causarum, sed proprii proprio A 
 singularum esse debebunt.
At at vulg. : ac AL 
 vero illa pars orationis, quae est de genere universo,
totas causas saepe continet. Quicquid est enim illud in
quo quasi certamen est controversiae, quod Graece krino/menon 
dicitur, id ita dici placet, ut traducatur ad perpetuam
quaestionem atque uti de uti de Stangl : ut inde A : ut de L 
 universo genere dicatur, nisi cum
de vero ambigitur ambigetur L : ambigitur A 
 , quod quaeri coniectura solet.
 dicetur 
autem non Peripateticorum more—est enim illorum exercitatio
elegans iam inde ab Aristotele constituta—, sed aliquanto
nervosius et ita de re communia dicentur, ut et pro
reis multa leniter dicantur et in adversaries aspere. Augendis
vero rebus et contra abiciendis nihil est quod non perficere
possit oratio; quod et et om. A 
 
 inter media argumenta
faciendum est quotiescumque dabitur vel amplificandi vel
minuendi locus, et paene infinite in perorando.
 duo restant duo restant Schüts : duae res sunt enim A : duo sunt L tractatae A 
 enim, quae bene tractata ab oratore admirabilem
eloquentiam faciunt faciunt Stephanus : faciant AL 
 . Quorum alterum est, quod
Graeci h)qiko\n vocant, ad naturas naturam A 
 et ad mores et ad omnem
vitae consuetudinem accommodatum; alterum, quod idem

 

 paqhtiko\n nominant, quo perturbantur animi et concitantur,
in quo uno regnat oratio. Illud superius come iucundum,
ad benevolentiam conciliandam paratum; hoc vehemens vehementius A 
 
incensum incitatum, quo causae eripiuntur: quod cum
rapide fertur, sustineri nullo pacto potest.
 quo genere nos
mediocres aut multo etiam minus, sed magno semper usi
impetu saepe adversaries de statu omni deiecimus. Nobis
pro familiari reo summus orator non respondit Hortensius;
a nobis homo audacissimus Catilina in senatu accusatus
obmutuit; nobis privata in causa magna et gravi cum
coepisset Curio pater respondere, subito adsedit, cum sibi
venenis ereptam memoriam diceret.
 quid ego de miserationibus
loquar loquor A 
 ? quibus eo sum usus pluribus quod, etiam
si plures dicebamus, perorationem mihi tamen omnes relinquebant;
in quo ut viderer excellere non ingenio sed
dolore adsequebar. Quae qualiacumque in me sunt—me
 enim enim om. A paenitet A : non paenitet L 
 
 ipsum paenitet quanta sint—, sed apparent in orationibus,
etsi carent libri spiritu illo, propter quem maiora
eadem illa cum aguntur quae aguntur A 
 quam cum leguntur videri solent.