<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1"><div type="textpart" n="333" subtype="section"><p><reg>nonne</reg> 
cemimus vix singulis aetatibus binos oratores laudabilis
constitisse<note>exstitisse <hi rend="italics">maluit Rivius</hi>
                  </note>? Galba fuit inter tot aequalis unus excellens,
cui, quem ad modum accepimus, et Cato cedebat senior et
qui temporibus illis aetate inferiores fuerunt, Lepidus postea,
deinde Carbo; nam Gracchi in contionibus<note>contionibus usi sunt <hi rend="italics">Piderit</hi>
                  </note> multo faciliore
et liberiore genere dicendi, quorum tamen ipsorum ad
aetatem laus eloquentiae perfecta nondum fuit; Antonius

<pb n="p.1103"/>

Crassus, post Cotta Sulpicius Hortensius. Nihil dico
amplius, tantum dico: si mihi accidisset ut numerarer
in multis ... si operosa est concursatio magis opportunorum<note><hi rend="italics">Post</hi> opportunorum <hi rend="italics">in subscriptione libri B addidit Flavius Blondus: 
non erat amplius in exemnplari a quo abscisse sunt charte due: quamquam ut mihi videtur nedum charte. sed pauca admodum deficlunt. In O addidit Ardizzi: non inveniplura in perveteri codice; formunae quidem iniquitas id iotuna si tamen quiddam erat reddit</hi>
                  </note> ...</p></div></div></body></text></TEI>