galbam laudas. Si ut illius aetatis principem,
adsentior—sic enim accepimus—; sin ut oratorem, cedo 
quaeso orationes—sunt enim—et dic hunc, quem tu plus
quam te amas, Brutum velle te illo modo dicere. Probas
Lepidi orationes, Paulum hic tibi adsentior, modo ita
laudes ut antiquas; quod item de Africano, de Laelio,
cuius tu oratione negas fieri quicquam posse dulcius, addis 
etiam nescio quid augustius. Nomine nos capis summi

 

viri vitaeque elegantissimae verissimis laudibus. Remove
haec: ne ista dulcis oratio ita sit sit L : erit Weidner 
 abiecta ut eam ut eam vulg. : autem L 
 aspicere
nemo velit. carbonem in summis oratoribus habitum 
scio; sed cum in ceteris rebus tum in dicendo semper, quo
iam quo iam
 Jahn : quoniam L : quo vulg. 
 nihil est melius, id laudari laudari vulg. : laudare L 
 , qualecumque est, solet.
Dico idem de Gracchis, etsi de eis ea sunt a te dicta, quibus ego adsentior. Omitto ceteros; venio ad eos in quibus
iam perfectam putas esse eloquentiam, quos ego audivi sine
controversia magnos oratores, Crassum et Antonium. De
horum laudibus tibi prorsus adsentior, sed tamen non isto
modo: ut Polycliti Doryphorum sibi Lysippus aiebat, sic tu
suasionem legis Serviliae tibi magistram fuisse; haec germana ironia est. Cur ita sentiam non dicam, ne me tibi
adsentari putes. omitto igitur quae de his ipsis, quae de 
Cotta, quae de Sulpicio, quae modo de Caelio dixeris. Hi
enim fuerunt certe oratores; quanti autem et quales tu
videris. Nam illud minus curo quod congessisti operarios
omnis; ut mihi videantur mori voluisse non nulli, ut a te in
oratorum numerum referrentur. 
 haec cum ille dixisset: 
Longi sermonis initium pepulisti pepulisti vulg. : depulisti L : detullsti Manutius 
 , inquam, Attice, remque
commovisti nova disputatione dignam, quam in aliud tempus
differamus. volvendi enim sunt libri cum aliorum tum 
in primis Catonis. Intelleges nihil illius liniamentis nisi
eorum pigmentorum, quae inventa nondum erant, florem et
colorem defuisse. Nam de Crassi oratione sic existimo,
ipsum fortasse melius potuisse scribere, alium, ut [ut] arbitror Schütz 
 arbitror,
neminem. Nam in hoc ei)/rwna 
 ei)/rwna me duxeris Baehrens : yroniam eduxeris
 L : ironiam duxeris codd. det. 
 me duxeris esse, quod earn
orationem mihi magistram fuisse dixerim. Nam etsi tute tute Stangl : ut H : ut tu C 
 
melius existimare videris de ea, si quam nunc habemus, facultate, tamen adulescentes quid in Latinis potius

 

imitaremur non habebamus. quod autem plures a nobis
nominati sunt, eo pertinuit, ut paulo ante dixi, quod intellegi volui, in eo, cuius omnes cupidissimi essent, quam
pauci digni nomine evaderent. Quare ei)/rwna 
 ei)/rwna vulg. : ironia L me, ne si
Africanus quidem fuit, ut ait in historia sua C. Fannius, 
existimari velim. Vt voles, inquit Atticus. Ego enim non
alienum a te putabam, quod et in Africano fuisset et in
Socrate.