in omnibus
igitur causis tres sunt gradus, ex quibus unus aliquis capiendus est, si pluris non queas, ad resistendum. Nam aut ita 
consistendum est, ut id quo de agitur quo de agitur P : quod obicitur codd. deft. 
 factum neges aut, si
factum si factum P :
id quod factum codd. deft. 
 fateare, neges eam vim habere atque id esse quod
adversarius criminetur, aut, si neque de facto neque de facti
appellatione ambigi potest, id quod arguare neges tale esse
quale ille dicat et rectum esse quod feceris concedendumve 
defendas. ita primus ille status et quasi conflictio cum
adversario coniectura quadam, secundus autem definitione
 aut descriptione atque informatione verbi, tertius aequi et
recti et humani ad ignoscendum disputatione tractandus
est. Et quoniam semper is qui defendit non solum resistat oportet aliquo certo statu aut infitiando aut definiendo
aut aequitate opponenda, sed etiam rationem subiciat recusationis suae, primus ille status rationem habet iniqui
criminis ipsam negationem infitiationemque facti; secundus,
quod non sit in re quod ab adversario ponatur in verbo; 
tertius, quod id id om. P 
 
 rectum rectum P : recte
factum b 
 etc. 
 esse defendat quod sine ulla
nominis controversia factum esse... factum om. P 
 
 esse 
 esse add.
Friednrch 
 fateatur fateatur P : fatetur vulg. 
 . deinde uni
cuique rationi opponendum est ab accusatore id quod, si
non esset in accusatione, causa omnino esse non posset.
Itaque ea quae sic referuntur continentia causarum vocen
 

tur; quamquam non ea magis quae contra rationes defensionis adferuntur quam ipsae defensionis defensionis vulg. : defensiones et P 
 rationes continent
causas. Sed distinguendi gratia rationem appellemus earn,
quae adfertur a reo ad recusandum depellendi criminis
causa, quae nisi esset, quid defenderet non haberet; firmamentun autem, quod contra ad labefactandam rationed
refertur, sine quo accusatio stare non posset. 
 ex rationis 
autem et ex firmamenti conflictione et quasi concursu
quaestio quaedam exoritur, quam disceptationem voco;
in qua quid veniat in iudicium et de quo disceptetur
quaeri solet. Nam prima adversariorum contentio diffusam
habet quaestionem, ut in coniectura: Ceperitne pecunias
Decius; in definitione: Minueritne maiestatem Norbanus;
in aequitate: Iurene occiderit Opimius Gracchum. Haec,
quae primam contentionem habent ex arguendo et resistendo, lata, ut dixi, et fusa sunt. Rationum et firmamentorum contentio adducit in angustum disceptationem. Ea
in coniectura nulla est. Nemo enim eius quod negat
factum potest aut debet aut solet reddere rationem. Itaque in his causis eadem et prima quaestio et disceptatio
extrema est.