O tempora, o mores! Cn. Domitius ille quem nos pueri consulem, censorem, pontificem maximum vidimus, cum tribunus plebis M. Scaurum principem civitatis in iudicium populi vocavisset Scaurique servus ad eum clam domum venisset et crimina in dominum delaturum se esse dixisset, prendi prendi C α a : apprehendi (adprendi D ) βσ hominem iussit ad Scaurumque deduci. vide quid intersit, etsi inique Castorem cum Domitio comparo comparo βσ et Priscian. K. ii. 239: confero C α a : sed tamen ille inimico servum remisit, tu ab avo abduxisti; ille incorruptum audire noluit, tu corrupisti; ille adiutorem servum contra dominum repudiavit, tu etiam accusatorem adhibuisti. at semel iste est corruptus iste est corr. CH βσ : est corr. iste AVa a vobis. nonne , cum esset perductus perductus C α D γ : productus BE et cum tecum fuisset, refugit ad legatos? nonne ad hunc Cn. Domitium venit? nonne audiente hoc Ser. Sulpicio, clarissimo viro, qui tum casu apud Domitium cenabat, et hoc T. Torquato, optimo adulescente, se a te corruptum, tuis promissis in fraudem impulsum esse confessus est? quae est ista tam impotens tam impudens BE , tam crudelis, tam immoderata inhumanitas? idcirco in hanc urbem venisti ut huius urbis iura et exempla corrumperes domesticaque immanitate inhumanitate BE nostrae civitatis humanitatem inquinares? at quam acute conlecta crimina! Blesamius inquit,—eius enim nomine, optimi viri nomine optimi viri H, Prisc. K. iii. 325: hominis nom. opt. viri CAV : nom. opt. hominis β : nom. viri opt. γ nec tibi ignoti, male dicebat tibi— ad regem inquit inquit om. unus cod. Halmii ( cf. Phil. viii. 27) in invidia esse C α Da (in om. AD ): invidiose BE scribere solebat te in invidia esse, tyrannum existimari, statua inter reges posita animos hominum vehementer offensos, plaudi tibi non solere. nonne intellegis, Caesar, ex urbanis malevolorum sermunculis haec ab istis esse conlecta? Blesamius tyrannum Caesarem scriberet? multorum enim capita civium viderat, multos iussu Caesaris vexatos, verberatos, necatos, multas adflictas et eversas domos, armatis militibus refertum forum! quae semper in civili victoria sensimus, ea te victore non vidimus. solus , inquam, es, C. Caesar, cuius in solus... cuius in om. C α victoria ceciderit nemo nisi armatus. et quem nos liberi liberi om. H in summa populi Romani populi Romani del. Halm libertate nati non modo non tyrannum sed etiam clementissimum in victoria ducimus ducimus C αγ : ducem vidimus E : vidimus ducem BD , is Blesamio qui vivit in regno tyrannus videri potest? nam de statua quis queritur, una praesertim, cum tam multas videat? valde enim invidendum est eius statuis cuius tropaeis non invidemus invidimus β . nam si locus adfert invidiam, nullus est est C ασ : locus est β a ad statuam quidem rostris clarior. de plausu autem quid respondeam? qui nec desideratus umquam in te in te C α : a te βγ est et non numquam obstupefactis hominibus ipsa admiratione compressus est et fortasse eo praetermissus quia nihil volgare te dignum videri potest. nihil a me arbitror praeteritum praeteritum C α a : praetermissum βσ , sed aliquid ad extremam partem causae extremam partem causae CH : extremum causae AVa : extremam (-um σ ) causae partem βσ reservatum. id autem aliquid quid aliquid quid scripsi ( cf. Lig. 22): aliquid codd. : quid Halm est? te ut plane Deiotaro reconciliet conciliet CH oratio mea. non enim iam metuo ne illi tu suscenseas; illud vereor ne tibi illum suscensere aliquid suspicere: quod abest longissime, mihi crede, Caesar. quid enim retineat per te meminit, non quid amiserit; neque se a te multatum arbitratur, sed, cum existimares existimaret CH : existimarer A multis tibi multa esse tribuenda, quo minus a se qui a se qui H : assequi cett. ( C ) in altera parte fuisset fuisset C ασ : potuisset β a ea sumeres non recusavit.