in posterum inquit diem distulit ut, cum in castellumcastellum Luceium (Lucc. H) add. codd., ego delevi, cf. § 17 ventum esset, ibi cogitata perficeret. non video causam loci mutandimut. loci β, sed tamen acta res criminose est. cum inquit vomere post cenam te velle dixisses, in balneum te ducere coeperunt: ibi enim erant insidiae. at te eadem tuaeadem tua Cαβ: illa tua g: eadem tua illa ah fortuna servavit: in cubiculoin cubiculum (-lo D1) te ire malle βa malle dixisti. di te perduintperduint BD: -dunt CHVE: -dent A: -dant γ, fugitive! ita nonnon ita Cα modo nihili etnihili et scripsi: nihil sed D1: nequam et D2γ: om. αBE improbus, sed fatuus etimprobus et fatuus, sed etiam (eiam D1) amens β amens es. quid? ille signa aenea in balneoin balneo α: in insidiis (in sup. lin. in β) βγ posuerat, quae e balneo in cubiculum transiretransire (-ent AV) Cαgh: transferri βa non possent? habes crimina insidiarum: nihil enim dixit amplius. horum inquit eram conscius. quid tum? ita ille demens erat ut eum quem conscium tanti sceleris habebathaberet γ abab Cα: a βγ se dimitteret, Romam etiam mitteret ubi et inimicissimum sciret esse nepotem suum et C. Caesarem cui fecisset insidias, praesertim cum is unus esset qui posset de absente se indicareindicare Victorius: iud. CAV: uind. βah: diud. H?

et fratres meos, inquit, quod erant conscii, in vinclavincla CαD: vincula cett. (ita l. 14) coniecitcoegit Cα. cum igitur eos vinciret quos secum habebat, te solutum Romam mittebat qui eadem scires quae illos scire dicis?

reliqua pars accusationis duplex fuit: una regem in speculis semper fuissein spec. semp. fu. Cαh: in spec. fu. semp. ag: semp. in spec. fu. β, cum a te animo essetesset animo β alieno, altera exercitum eum contra te magnum comparasse. de exercitu dicam breviter, ut cetera. numquam eas copias rex Deiotarus habuit quibus inferre bellum populo Romano posset, sed quibus finis suos ab excursionibus et latrociniislatroc. hostium γ tueretur et imperatoribus nostris auxilia mitteret. atque antea quidem maiores copias alere poterat; nunc exiguas vix tueri potest.

at misit ad nescio quem Caeciliumad Caec. nescio quem β: sed eos quos misit, quod ire noluerunt, in vincla coniecit. non quaero quam veri simile sitnon sit γ veri simile sit aut] verissiles itaut C: veris si lesit aut H: simile sit veri A aut nonnon ante habuisse del. Cardenus habuisse regem quosquos misisset β mitteret aut eos qui missi essent non paruisse, aut, qui dicto audientesaudientes CαDag: obaud. h: obed. BE in tanta re non fuissent, eos vinctos potius quam necatos. sed tamen cum ad Caecilium mittebat, utrum causam illam victam esse nesciebat an Caecilium istum magnum hominem putabat? quem profecto is qui optime nostros homines novit vel quia non nosset vel si nosset, contemneret.

addit etiam illud, equites non optimos misisse. credocredo gh: veteris credo (-es. Credo a) Cαβa (voc. veteris ex veri l. 15 repetitum videtur), Caesar, nihil ad tuum equitatum, sed misit ex eis quos habuit electos. aitait etiam Cαa nescio quem ex eo numero servum iudicatum. non arbitror, non audivi: sed in eo, etiam si accidisset, culpam regis nullam fuisse arbitrarer.

alieno autem a te animo quo modofuit ante quo modo (quia a) add. γ? speravit, credo, difficilis tibi AlexandreaeAlexandriae mei fore exitus propter regionum naturam et fluminis. at eo tempore ipso pecuniam dedit, exercitum aluit, eiei om. β quem Asiae praefeceras nulla inin om. β re defuit; tibi victori non solum ad hospitium sed ad periculum etiam atque adetiam atque ad (ad om. V) aciem CHVag: etiam atque etiam A: etiam et ad om. β aciem praesto fuit.

secutum bellum est Africanum. graves de te rumoresrumores sparsi E2γ, qui etiam furiosum illum Caecilium excitaverunt. quo tum rex animoanimo Cα: fuit add. β: erga te fuit add. γ, qui auctionatus sit seseque spoliarespoliare CHβ: exspol. AVa maluerit quam tibi pecuniam non subministrare. at eo inquit tempore ipso Nicaeam Ephesumque mittebat qui rumores Africanos exciperent et celeriter ad se referrent. itaque cum esset ei nuntiatum Domitium naufragio perisse, te in castello circumsederi, de Domitio dixit versum Graecum eadem sententia qua etiam nos habemus Latinum: pereant amici, dum inimici una intercidant. quod ille, si tibi essettibi esset Cα: esset tibi βγ inimicissimus, numquam tamen dixisset: ipse enim mansuetus, versus immanis. qui autem Domitio poterat esse amicus, qui tibi esset inimicus? tibi porro inimicus cur esset a quo, cum vel interfici belli lege potuissetpotuisset et inposuisset C: et potuisset H: fort. et iure potuisset, regem et se et filium suum constitutos esse meminisset?