argumentum vero, quod quidem estquod quidem est Heinrich: quoquedeest A proprium rei—neque enim ullum aliud argumentum vere vocari potest—rerumrerum quod rerum Kayser vox est, naturae vestigium, veritatis nota; id qualecumque est, maneat immutabile necesse est; non enim fingitur ab oratore, sed sumitur. qua re, in eo genere accusationis si vincerer, succumberem et cederem; vincerer enimenim Madvig: omni A re, vincerer causa, vincerer veritate.

agmen tu mihi inducas Sardorum et catervas et me non criminibus urgere, sed Afrorum fremitu terrere conere? non potero equidem disputare, sed ad horum fidem et mansuetudinem confugere, ad ius iurandum iudicum, ad populi Romani aequitatemcon ... re. dus. u ... PR ... uitatem A (Peyron): suppl. Beier, qui hanc familiam in hac urbe principem voluit esse, deorum immortalium numen implorare potero, qui semper exstiterunt huic generi nominique fautores.

poposcit, imperavit, eripuit, coegit.si docesdocet A: corr. nescio quis apud Orelli tabulis, quoniam habet seriem quandam et ordinem contracti negoti confectio ipsa tabularum, attendam acriter et quid in defendendo mihi agendum sit videbo. si denique nitere testibusnitere testibus T: ... usn ... re A non dico bonis viris ac probatis, noti sint modo, quem ad modum mihi cum quoque sit confligendumsit conflig. T: conflig. sit A considerabo.

sin unus color, una vox, una natio est omnium testium, si, quod ei dicunt, non modo nullis argumentis sed ne litterarum quidem aliquo genere aut publicarum aut privatarum, quod tamen ipsum fingi potest, confirmare conantur, quo me vertam, iudices, aut quid agam? Cum singulis disputem? quid? non habuisti quod dares. habuisse sesqq. interpunxit Francken dicet. quis id scietscit Beier, quis iudicabitiudicabit T: id iudicavit A: indicavit Beier? non fuisse causam. finget fuisse. qui refellemus? potuisse non dare, sisi T: se A noluisset. vi ereptum esse dicet. quae potest eloquentia disputando ignoti hominis impudentiam confutare?

non agam igitur cum ista Sardorum conspiratione et cum expresso, coacto sollicitatoque periurio subtiliter nequeneque T: nec A acuta quaedam et Kreyssig (cf. de Orat. iii. 32) acu quaedam enucleata argumenta conquiram, sed contra impetum istorumistorum T: istum illorum A impetu ego nostro concurram atque confligam. non est unus mihi quisqueunus mihi quisque T: unus quisque mihi A ex illorum acie protrahendus neque cum singulis decertandum atque pugnandum; tota est acies illa uno impetu prosternenda.