O adulescentiam traductam eleganter, cui quidem cum quod licuerit obiciatur, tamen id ipsum falsum reperiatur! emissus aliquisaliqui Ta: est aliquis k ee est e b2χ carcere. et quidem emissus per imprudentiam, emissusper imprud. emissus TE: om. cett., ut cognostisut cognostis om. T, necessarii hominis optimique adulescentis rogatu; idem postea praetoris mandatupraetoris mandatu Turnebus: p~mandatus T: praemandatis cett.: fort. a praemandatis requisitus. atque haec nec ulla alia sunt coniecta maledicta in eius vitam de cuius vos pudore, religione, integritate dubitetis.

pater vero, inquit, etiam obesse filio debet. O vocem duram atque indignam tua probitate, Laterensis! pater ut in iudicio capitis, pater ut in dimicatione fortunarum, pater ut apud talis viros obesse filio debeat? qui si esset turpissimus, si sordidissimussi sordid. TE: sordid. cett., tamen ipso nomine patrio valeret apud clementis iudices et misericordis; valeret, inquam, communi sensu omnium et dulcissima commendatione naturae.

sed cum sit Cn. Plancius is eques Romanus, ea primum vetustate equestris nominisnominis T: om. E: ordinis cett. ut pater, ut avus, ut maiores eius omnes equites Romani fuerint, summum in praefectura florentissima gradum tenuerint et dignitatis et gratiae, deinde ut ipse in legionibus P. Crassi imperatoris inter ornatissimos homines, equites Romanos, summo splendore fuerit, ut postea princeps inter suos plurimarum rerum sanctissimus et iustissimus iudex, maximarum societatum auctor, plurimarum magister: si non modo in eo nihil umquam reprehensum sed laudatalaudanda Σg sunt omnia, tamen is oberit honestissimo filio pater qui vel minus honestum et alienum tueri vel auctoritate sua vel gratia possit?

asperius, inquit, locutus est aliquid aliquando. immo fortasse liberius. at id ipsum, inquit, non est ferendum. ergo eiii Tc: hi cett. ferendi sunt qui hochoc TE: om. cett. queruntur, libertatem equitis Romani se ferre non posse? Vbinam ille mos, ubi illa aequitas iuris, ubi illa antiqua libertas quae malis oppressa civilibus extollere iam caput et aliquando recreata se erigere debebatdebeat Tb1c? equitum ego Romanorum in homines nobilissimos maledicta, publicanorum in Q. Scaevolam, virum omnibusomni T ingenio, iustitia, integritate praestantem, aspere et ferociterferociter fortiter T et libereet libere om. Schol. dicta commemorem? consuli P. Nasicae praeco Granius medio in foro, cum ille edicto iustitioedicto iustitio cχψ: edicio (-iticio E) iustitio (-cio T) TEa: edicto iusticia cett. domum decedensdecedens TE, Lag. 9, Schol.: discedens b2ψ: descendens cett. rogasset Granium quid tristis essetessem T: isset E; an quod reiectae auctionesreiectae auctiones TE, Schol.: auctiones abχϚ: auctores cett. essent: immo vero, inquit, quod legationeslegationes E, Schol.: legiones cett.. idem tribuno pl. potentissimo hominihomini om. Schol., M. Druso, etet Kiehl: sed codd. multa in re publicare p. TE: r. p. a: rem p. cett. molienti, cum ille eum salutasset etet suppl. Baiter dixisset TEa: dixit b1: dixissetque cett., ut fit, dixisset: quid agis, Grani? respondit: immo vero tu, Druse, quid agis? ille L. Crassi, ille M. Antoni voluntatem asperioribus facetiis saepe perstrinxit impune: nunc usque eo estest TE, Schol.: om. cett. nostra TEa, Schol.: vestra cett. oppressa nostra adrogantia civitas ut, quae fuit olim praeconi in ridendo, nunc equiti Romano in plorando non sit concessa libertas.

quae enim umquam Plancio vox fuitPlancio vox fuit T: fuit Plancio (-ci E) vox cett. contumeliae potius quam doloris? quid est autem umquam questus nisi cum a sociis et a se iniuriam propulsaret? cum senatus impediretur quo minus, id quod hostibus semper erat tributum, responsum equitibus Romanis redderetur, omnibus illa iniuria dolori fuit publicanisfuit public. TE: public. fuit cett., sed eum ipsumipsum illum Tabg: om. E dolorem hic tulit paulo apertius. communiscommunis TEb2k, Σ mg.: cum minus cett. ille sensus in aliis fortasse latuit; hic, quod cum ceteris animo sentiebat, id magis quam ceteri et voltu promptum habuit et lingua.

quamquam, iudices,—agnosco enim ex me—permulta in Plancium quae ab eo numquam dicta sunt conferuntur. ego quia dico aliquid aliquando non studio adductus, sed autsed aut TE, Schol.: sed cett. contentione dicendi aut lacessitus, et quia, ut fit in multis, exit aliquando aliquid si non perfacetum, at tamen fortasse non rusticum, quod quisque dixit, me idid me E dixisse dicunt. ego autem, si quidquid quod TE est quod mihi scitum esse videatur et homine ingenuo dignum atque docto, non aspernor, stomachorstomachor TE: stomachor vero cett. cum aliorum non me digna in me conferuntur. nam quod primus scivit legem de publicanis tum cum vir amplissimus consul idid om. Schol. illi ordini per populum dedit quod per senatum, si licuisset, dedisset, si in eo crimen est quia suffragium tulit, quis non tulit publicanus? si quia primus scivit, utrum id sortis esse vis, an eius qui illam legem ferebat? si sortis, nullum crimen est in casucasum TEa; si consulis, statuisstatuis supplevi: splendor etiam Planci codd. (splendor Planci e margine irrepsisse videtur. etiam hunc a summo viro principem esseCf. §§ 14, 49, 96) esse TE: om. cett. ordinis iudicatum.