cur igitur rogationi paruit?quasi vero ille non in aliasalias B: altas P: alteras G all. quoque leges, quas iniuste rogatas putaret, iam ante iuraritiuraverit Schol.! non offert se ille istis temeritatibus, ut, cum rei publicae nihil prosit, se civi rem publicamrem publicam Burn. 157: .R. codd. (littera .p. sequenti vocab. privet absorpta) privet. consule me cum esset designatus tribunus plebis, obtulit in discrimen vitam suam; dixit eam sententiam cuius invidiam capitis periculo sibi praestandam videbat; dixit vehementer, egit acriter; ea quae sensit prae se tulit; dux, auctor, actor rerum illarum fuit, non quo periculum suum non videret, sed in tanta rei publicae tempestate nihil sibi nisi de patriae periculis cogitandum putabat.

consecutus est ipsiusipse eius Paul tribunatus. quid egoego ed. R.: ergo codd. de singulari magnitudine animi eius ac de incredibili virtute dicam? meministis illum diem cum, templo a conlega occupato, nobis omnibus de vita eiuseius P2 rell. (** us P1): talis Halm. Num unius? viri et civis timentibus, ipse animo firmissimo venit in templum, et clamorem hominum auctoritate impetumimproborum auctoritate, impetum Koch improborum virtute sedavit. adiit tum periculum, sed adiit ob eam causamob eam causam Schol. (sed in loco inance citato): ob causam P rell. praeter G (causam) quae quanta fuerit iam mihi dicere non est necesse. at si isti Cypriae rogationi sceleratissimae non paruisset, haereret illa nihilo minus rei publicae.R.P. codd. pler.: rei publicae Orelli: in re pub. G Burn. 157, ed. R. turpitudo; regno enim iam publicato de ipso Catone erat nominatim rogatum; quod ille si repudiasset, dubitatis quin ei vis esset adlata, cum omnia acta illius anni per unum illum labefactari viderentur?

atque etiam hoc videbat, quoniam illa in re publica macula regni publicati maneret, quam nemo iam posset eluere, quod ex malis boni posset in rem publicam pervenire, id utilius esse per se conservari quam per alios dissiparidissipari hic suppl. auct. Zumpt. Wesenberg, prob. Zielinsk., abalienari K. Busche: lacunam primus suspicatus est Manutius, qui amitti post quam excidisse putavit, et sic diripi Abramius, dilapidari Gulielmius. atque ille etiam si alia quapiam vi expelleretur illis temporibus ex hac urbe, facile pateretur. etenim qui superiore anno senatu caruisset, quo si tum veniret me tamen socium suorum in re publica consiliorum videre posset, is aequo animo tum, me expulso et meo nomine cum universo senatu tumtum ut Schol. sententia sua condemnata, in hac urbe esse posset? ille vero eidem tempori cuicui Manutius: quo codd. nos, eiusdem furori, eisdemfurori. et eisdem ut Madv. ita b2 Burn. 157 et Harl. 2681 consulibus, eisdem minis insidiis periculis cessit. luctum nos hausimus maiorem, dolorem ille animi non minorem.

his de tot tantisque iniuriis in socios, in reges, in civitates liberas consulum querela esse debuit: in eiuscuius Pluygers magistratus tutela reges atque exterae nationes semper fuerunt. ecquae vox umquam est audita consulum? quamquam quis audiret, si maxime queri vellent? de Cyprio rege quererentur qui me civem, nullo meo crimine, patriae nomine laborantem, non modo stantem non defenderuntdefenderant et 21 protexerant Ernest. all., improb. Zielinsk. sed ne iacentem quidem protexerunt? cesseram, si alienam a me plebem fuisse vultis, quae non fuit, invidiae; si commoveri omnia videbantur, tempori; si vis suberat, armis; si societas magistratuum, pactioni; si periculum civium, rei publicae.

cur, cum de capite civis—non disputo cuius modi civis—et de bonis proscriptio ferretur, cum et sacratis legibus et duodecim tabulis sanctum esset ut ne cuine cui Momms.: neque codd.: neve Lamb. privilegium inrogari liceret neve de capite nisi comitiis centuriatis rogari, nulla vox est audita consulum, constitutumque est illo anno, quantum in illis duabus huius imperi pestibus fuit, iure posse per operas concitatas quemvis civem nominatim tribuni plebis concilio ex civitate exturbari?