hic subito cum incredibilis in Capitolium multitudo ex tota urbe cunctaque Italia convenisset, vestem mutandam omnes meque iamiam Madv.: etiam codd.: omni ratione etiam Koechly omni ratione, privato consilio, quoniam publicis ducibus res publica careret, defendendum putarunt. erat eodem tempore senatus in aede Concordiae, quod ipsum templum repraesentabat memoriammemoriam Angelius: me codd. consulatus mei, cum flens universus ordo cincinnatum consulem orabat; nam alter ille horridus et severus consulto se domi continebat. qua tum superbia caenum illud ac labes amplissimi ordinis preces et clarissimorum civium lacrimas repudiavit! me ipsum ut contempsit helluo patriae! nam quid ego patrimoni dicam, quod ille tum cum quaestumtum cum quaestum Paul: tum quaquaestum P1: tum (cum) quasi quaestum rell.: totum quamvis quaestum Halm faceret amisit? venistisVenistis Halm: venisset codd. ad senatum, vos, inquam, equites Romani et omnes boni veste mutataveste mutata P2 rell. practer G (vestem mutastis), vosque pro meo capite ad pedes lenonis impurissimi proiecistisproiecistis. Tum Halm, cum, vestris precibus ab latrone illo repudiatis, vir incredibili fide, magnitudine animi, constantia, L. Ninnius, ad senatum de re publica rettulit, senatusque frequens vestem pro mea salute mutandam censuit.

O diem illum, iudices, funestum senatui bonisque omnibus, rei publicae luctuosum, mihi ad domesticum maerorem gravem, ad posteritatis memoriam gloriosum! quid enim quisquam potest ex omni memoria sumere inlustrius quam pro uno civi et bonos omnis privato consensupriv. consensu et l. 19 publ. consilio om. Schol. et universum senatum publico consilio mutasse vestem? quae quidem tum mutatio non deprecationis est causa factaest causa facta ut w ita PBΣ: causa est facta ed. R., sed luctus: quem enim deprecareredeprecarere bonum Paul, cum omnesboni omnes Richter essent sordidati, cumque hoc satis esset signi esse improbum, quiqui si quis Karsten mutata veste non esset? hac mutatione vestis factaHac (ac Weidner) ... facta secl. Eberhard tanto in luctu civitatis, omitto quid ille tribunus omnium rerum divinarum humanarumque praedo fecerit, qui adesse nobilissimos adulescentis, honestissimos equites Romanos, deprecatores salutis meae iusserit, eosque operarum suarum gladiis et lapidibus obiecerit: de consulibus loquor, quorum fide res publica niti debuit.

exanimatus evolat ex senatu, non minus perturbato animo atque vultu quam si annis ante paucis in creditorum conventum incidisset; advocat contionem, habet orationem talem consul qualem numquam Catilina victor habuisset: errare homines si etiam tum senatum aliquid in re publica posse arbitrarentur; equites vero Romanos daturos illius dieiillius dies Gell. ix. 14. 6 (die P2) poenas quo mequo me ed. Asc. 1531: qui me G: quine P: qui sine P2 rell. consule cum gladiis in clivo Capitolino fuissent; venisse tempus iisiis G: his PB qui in timore fuissent—coniuratos videlicet dicebat—ulciscendi se. sisui Halm (ulciscendos b2) dixisset haechaec ut P rell. ita Schol.: hoc Wesenberg. Cf. in Sen. §12 solum, omni supplicio esset dignus; nam oratio ipsa consulis perniciosa potest rem publicam labefactare; quid fecerit videte.

L. Lamiam, qui cum me ipsum pro summa familiaritate quae mihi cum patrecum patre B et ed. Asc. 1531: cum fratre cum patre P eius erat unice diligebat, tum pro re publica vel mortem oppetere cupiebat, in contione relegavit, edixitque ut ab urbe abesset milia passuum ducenta, quod esset aususausus esset Schol. pro civi, pro bene merito civi, pro amico, pro re publica deprecari.

quid hoc homine facias, aut quo civem importunum aut quo potius hostem tam sceleratum reserves? qui, ut omittam cetera quae sunt ei cum conlega immani impuroque coniuncta atque communia, hoc unum habet proprium, ut ex urbe expulerit, relegaritrelegarit secl. du Rieu (§21) non dico equitem Romanum, non ornatissimum atque optimum virum, non amicissimum rei publicae civem, non illo ipso tempore una cum senatu et cum bonis omnibus casum amici reique publicae lugentem, sed civem Romanum sine ullo iudicio utut (aut P2 rell. praeter b2 atque) edicto del. Lamb.: vi edicto Seyffert: ut del. Manutius edicto ex patria consul eiecerit.

nihil acerbius socii et Latinisocii et Latini Schol. et Madv.: societatini P: socii atini B: corr. in utroque socii reatini. et ita Σ ferre soliti sunt quam se, id quod perraro acciditid ... accidit om. Schol., ex urbe exire a consulibus iuberi: atqueatqui Fleckeisen illis erat tumerat tum PBΣ: tum erat b2 cd. R. reditus in suas civitates, ad suos Lares familiaris, et in illo communi incommodo nulla in quemquam propria ignominia nominatim cadebat. hoc vero quid est? exterminabit civis Romanos edicto consul a suis dis penatibus? expellet ex patria? deliget quem volet, damnabit atque eiciet nominatim? hic si umquam vos eos qui nunc estis in re publica fore putasset, si denique imaginem iudiciorum aut simulacrum aliquod futurum in civitate reliquum credidisset, umquam ausus esset senatum de re publica tollere, equitum Romanorum preces aspernari, civium denique omnium novis et inauditis edictis iusius s. l. P2 libertatemque pervertere?