nam si quis minorem gloriae fructum putat ex Graecis versibus percipi quam
				ex Latinis, vehementer errat, propterea quod Graeca leguntur in omnibus fere
				gentibus, Latina suis finibus exiguis sane continentur. qua re, si res
				eae quas gessimus orbis terrae regionibus definiuntur, cupere debemus, quo hominum
					nostrorum hominum nostrorum Bases : minus ( om. c2k, del. Madvig ) manuum nostrarum codd. 
 tela pervenerint,
						eodem eodem eandem G : om. e 
 gloriam famamque penetrare, quod cum ipsis
				populis de quorum rebus scribitur haec ampla sunt, tum eis iis χς : his cett. 
 certe
				qui de vita gloriae causa dimicant hoc maximum et periculorum incitamentum est et
				laborum. quam multos scriptores rerum
				suarum magnus ille Alexander secum habuisse dicitur! atque is tamen, cum
				in Sigeo ad Achillis tumulum astitisset: 'o fortunate,' inquit, 'adulescens, qui
				tuae virtutis Homerum praeconem inveneris inveneris eb χ c : inveneras (-nisti k ) cett. 
 !' et 
				vere. nam , nisi Ilias Ilias Naugerius (2):
					illi (illa a : om. E ) ars codd. 
 illa exstitisset, idem tumulus qui corpus
				eius contexerat nomen etiam obruisset. quid ? noster hic Magnus qui cum
				virtute fortunam adaequavit, nonne Theophanem Mytilenaeum, scriptorem rerum suarum,
				in contione militum civitate donavit, et nostri illi fortes viri, sed rustici ac
				milites, dulcedine quadam gloriae commoti quasi participes eiusdem laudis magno
				illud clamore approbaverunt?