nullum in hac causa testem timemus, nihil quemquam
				scire, nihil vidisse, nihil audisse arbitramur. sed tamen, si nihil vos
				P. Sullae fortuna movet, iudices, vestra moveat. vestra enim, qui cum
				summa elegantia atque integritate vixistis, hoc maxime interest, non ex libidine aut
				simultate aut levitate testium causas honestorum hominum ponderari, sed in magnis
					disquisitionibus disceptationibus Madvig 
 
				repentinisque periculis vitam unius cuiusque esse testem. quam vos,
				iudices, nolite armis suis spoliatam atque nudatam obicere invidiae, dedere
				suspicioni; munite communem arcem bonorum, obstruite perfugia improborum; valeat ad
				poenam et ad salutem vita vita π : om. cett. 
 plurimum, quam solam videtis per
					se per se Mommsen : ipse T :
					ipsam cett. ex sua T : ex vi sua
					(ex nat. sua et in π ) cett., cf. § 71, Caec. 88. 104 natura T π 
 : naturaque cett. 
 ex sua natura facillime perspici, subito
				flecti fingique non posse. quid vero? haec auctoritas—saepe saepe Spengel : semper codd. 
 enim est de ea
				dicendum, quamquam a me timide modiceque modiceque T π k : et modice b :
					modice cett. 
 dicetur—quid? inquam inquam om. bc1 
 , haec auctoritas nostra, qui a ceteris
				coniurationis causis abstinuimus, P. Sullam defendimus, nihil hunc tandem iuvabit?
					 grave est hoc dictu grave est hoc dictum ( corr. Madvig ) fortasse iudices E : om. cett. 
 fortasse, iudices, grave, si appetimus
				aliquid; si, cum ceteri de nobis silent, non etiam nosmet ipsi tacemus, grave; sed,
				si laedimur, si accusamur, si in invidiam vocamur, profecto
					conceditis concedetis ς 
 , iudices,
				ut nobis libertatem retinere liceat, si minus liceat dignitatem. accusati sunt uno nomine omnes 
 omnes
						 supplevi ( hoc loco, ante uno
						 Lambinus ) consulares, ut iam videatur honoris
				amplissimi nomen plus invidiae quam dignitatis adferre. ' adfuerunt ,'
				inquit, 'Catilinae illumque laudarunt.' nulla tum tum 
					tamen abc 
 patebat, nulla erat cognita coniuratio;
				defendebant amicum, aderant supplici, vitae eius turpitudinem in summis eius
				periculis non insequebantur. quin etiam parens tuus, Torquate, consul reo
				de pecuniis repetundis repetundis hic incipit E Catilinae fuit advocatus, improbo
				homini, at supplici, fortasse audaci, at aliquando amico. cui cum adfuit
				post delatam ad eum primam illam coniurationem, indicavit iudicavit T ς 
 
 se audisse
				aliquid, non credidisse. ' at idem non adfuit alio in iudicio, cum
				adessent ceteri.' si 
 si ς bk : sed cett. 
 postea
				cognorat ipse aliquid quod in consulatu ignorasset, ignoscendum est eis iis edd. VR : his codd. 
 qui
				postea nihil audierunt; sin illa res prima valuit, num num TE : non cett. 
 inveterata quam recens
				debuit esse gravior? sed si tuus parens etiam in ipsa ipsa TE : illa cett. 
 suspicione
				periculi sui tamen humanitate adductus advocationem hominis improbissimi sella
				curuli atque ornamentis et suis et consulatus honestavit, quid est quam ob rem
				consulares qui Catilinae adfuerunt reprendantur reprehendantur codd. 
 ?