at enim Sittius Sittius (Sicc. Sic.) TE π ab1 : Cincius cett. ( ubique ) est ab hoc in ulteriorem
				Hispaniam missus ut eam provinciam perturbaret. primum Sittius, iudices,
				L. Iulio C. Figulo consulibus profectus est aliquanto ante furorem Catilinae et
				suspicionem huius coniurationis; deinde est profectus non tum primum sed cum in
				isdem locis aliquanto ante eadem de causa aliquot annos fuisset, ac profectus est
				non modo ob causam sed etiam ob etiam ob Tb2k : etiam cett. 
 necessariam causam, magna ratione cum
				Mauretaniae rege contracta. tum autem, illo profecto, Sulla procurante
				eius rem et gerente plurimis et pulcherrimis P. Sitti praediis venditis aes alienum
				eiusdem dissolutum est 
 est suppl.
					Angelius 
 , ut, quae causa ceteros ad facinus impulit, cupiditas
				retinendae possessionis, ea Sittio non fuerit praediis deminutis. iam vero illud quam incredibile, quam absurdum, qui
				Romae caedem facere, qui hanc urbem inflammare vellet, eum familiarissimum suum
				dimittere ab se et amandare amandare T : mandare cett. 
 in ultimas terras! Vtrum utrum T π a : visum cett. 
 quo facilius Romae ea quae conabatur
				efficeret, si in Hispania turbatum esset Hispaniam turb. isset ς 
 ? at haec ipsa per se sine ulla
				coniunctione agebantur. an in tantis rebus, tam novis consiliis, tam
				periculosis, tam turbulentis hominem amantissimum sui, familiarissimum,
				coniunctissimum officiis, consuetudine, usu dimittendum esse
					arbitrabatur arbitrabatur T π 
 : arbitratur a : arbitraretur
						 cett. 
 ? veri simile non
					est veri simile non est del. Lambinus 
 ut,
				quem in secundis rebus, quem in otio secum semper habuisset semper secum hab.
						 T : semper hab. secum a 
 , hunc in adversis et in eo tumultu quem ipse comparabat ab se
				dimitteret. ipse autem Sittius—non enim
				mihi deserenda est causa amici veteris atque hospitis—is homo est aut ea familia ac
				disciplina ut hoc credi possit, eum bellum populo Romano populo R. T, Gulielmius : rei (r. a ) p. cett. 
 facere voluisse? ut, cuius pater, cum
				ceteri deficerent finitimi ac vicini, singulari exstiterit in rem publicam nostram
				officio et fide, is sibi nefarium bellum contra patriam suscipiendum
					putaret putarit Hulderich 
 ? cuius aes alienum
				videmus, iudices, non libidine, sed negoti gerendi studio esse contractum, qui ita
				Romae debuit ut in provinciis et in regnis ei maximae ei maxime T : maxime ei cett. 
 
				pecuniae deberentur; quas cum peteret, non commisit ut sui procuratores quicquam
				oneris absente se sustinerent; venire omnis suas possessiones et patrimonio se
				ornatissimo spoliari maluit quam ullam moram cuiquam fieri creditorum suorum.
					 A quo quidem genere, iudices, ego numquam
				timui, cum in illa rei publicae tempestate versarer. illud erat hominum
					genus hominum genus T : genus hominum cett. 
 horribile et pertimescendum qui tanto amore
				suas possessiones amplexi tenebant ut ab eis iis k : his
						 cett. 
 membra citius divelli citius
					divelli T : divelli citius cett. 
 ac distrahi posse diceres. Sittius numquam sibi cognationem
				cum praediis esse existimavit suis. itaque se non modo ex suspicione
				tanti sceleris verum etiam ex omni hominum sermone non armis, sed patrimonio suo
				vindicavit. iam vero quod obiecit obiecit T π a : obicit (subicit b1 ς 
 ) cett. 
 Pompeianos esse a Sulla impulsos ut ad istam
				coniurationem atque atque (ac k ) T π ak : et cett. 
 ad hoc nefarium facinus accederent, id cuius modi sit
				intellegere non possum. an tibi Pompeiani coniurasse videntur?
					 quis hoc dixit umquam dixit umquam T π 
 : umquam dixit cett. 
 , aut quae fuit istius rei vel minima suspicio?
					'Diiunxit diiunxit T : disiunxit cett. 
 ,' inquit, 'eos a colonis ut hoc discidio ac dissensione
				facta oppidum in sua potestate posset per per T : et cett. 
 Pompeianos habere.' primum omnis
				Pompeianorum colonorumque dissensio delata ad patronos est, cum iam inveterasset ac
				multos annos esset agitata agitata T : excogitata
					(exagit. π ) cett. 
 ; deinde ita a patronis res cognita est ut nulla in re a
				ceterorum sententiis Sulla dissenserit; postremo coloni ipsi sic intellegunt, non
				Pompeianos a Sulla magis quam sese esse defensos.