omnis ingenuorum adest multitudo, etiam tenuissimorum.
								 quis est enim cui non haec templa, aspectus urbis,
							possessio libertatis, lux denique haec ipsa et et et hoc αβ 
								 l 2 x 
							 commune patriae solum cum cum ox :
								non h ( om. non post cui): om. cett. 
							 sit carum tum vero dulce atque iucundum? 
					 
							 operae pretium est, patres conscripti, libertinorum hominum
							studia cognoscere qui, sua virtute fortunam huius civitatis consecuti, vere vere verum AV: om. 
								 αβ : hanc suam patriam
								esse esse om. 
								 αβ , post 
								suam hab. a, post iudicant t 
							 iudicant quam quidam quidam αβ 
								 hl : qui (quã V ) cett. 
							 hic nati, et summo nati loco loco nati αβ 
								 o 
							 , non patriam suam sed urbem hostium esse iudicaverunt.
								 sed quid ego hosce ordines atque homines hosce
								ordines atque homines V : huiusce ordinisque
								homines A : huiusce ordinis hominesque a:
								huiusce ordinis homines ( om. homines u ) l 
								 αγ : hosce homines ordinesque
									 αβ 
								 h : hosce ordines hominesque i 
							 commemoro quos privatae fortunae, quos communis res publica,
							quos denique libertas ea quae dulcissima est ad salutem patriae
							defendendam excitavit? servus est nemo, qui modo modo nunc modo AV : non modo ah 
							 tolerabili condicione sit servitutis, qui non audaciam civium
							perhorrescat, qui non haec stare cupiat, qui non quantum tantum
								quantum αβ 
								 ho 
							 audet audeat αβ 
							 et quantum quantum αβ 
								 l 1 x : in quantum cett. 
							 potest conferat ad salutem communem post salutem add. 
								 αβ 
								 h, ante salutem x 
							 voluntatis. qua re si quem vestrum forte commovet hoc quod auditum est,
							lenonem quendam Lentuli concursare circum tabernas, pretio sperare
							sollicitari posse animos egentium atque imperitorum, est id quidem
							coeptum atque temptatum, sed nulli sunt inventi tam aut fortuna miseri
							aut voluntate perditi qui non illum ipsum sellae atque operis et
							quaestus cotidiani locum, qui non cubile ac lectulum suum illum
								suum αβ 
								 l 2 x 
							 , qui denique non cursum hunc otiosum vitae suae salvum esse
							velint. multo vero maxima pars eorum qui in tabernis sunt,
								immo immo cod. Oxon. Dorvill. 79 sup. lin., et unus cod. Halmii : nisi cett. 
							 vero — id enim potius est dicendum — genus hoc universum
							amantissimum est oti. etenim omne instrumentum, omnis opera
							atque quaestus frequentia civium sustentatur, alitur otio; quorum si
							quaestus occlusis tabernis minui solet, quid tandem incensis futurum
							fuit?