hisce autem
						m alis mag num praesid ium vo bis maiores ve stri
						re liquerunt, vo cem illam consulis: 'qui rem
						publicam salvam esse vellent .' huic voci
						fave te, Quirites, neque v estro iudicio abstu leritis
					mihi neque eripueri tis rei publicae spem liberta tis,
						sp em salutis, spem digni tatis. quid fac erem, si T. Labie nus
						c aedem civium fecis set ut L. Satur ninus , si
					carcerem re fregi sset, si Capitoli um cum armatis
					occupa visset? facerem idem qu od C. Marius fe cit, a d senatum re ferr em,
					vos ad rem publicam defe ndendam co hort arer, armatus
						 ipse vobiscum ar mato obsisterem.
						 nunc quoniam armorum suspicio nulla est, tela non
					video, non vis, non caedes, non Capitoli atque arcis obsessio est, sed accusatio
					perniciosa, iudicium acerbum, res tota a tribuno pl. suscepta contra rem
					publicam, non vos ad arma vocan dos esse, verum ad suffragia
					cohortandos contra oppugnationem vestrae maiestatis putavi. itaque 
					nunc vos omnis oro atque obtestor hortorque. non ita mos est,
					consulem es * * * * * * t imet; qui hasce ore adverso pro re publica cicatrices ac notas
					virtutis accepit, is ne quod accipiat famae volnus perhorrescit; quem numquam
					incursiones hostium loco movere potuerunt, is nunc impetum civium,
					 c ui n e cessario cedendum est, perhorrescit.