qua re
				invidia remota quam dies mitigavit, oratio mea deprecata est, vestra fides atque
				aequitas a veritatis disceptatione reiecit, quid est praeterea quod in causa
				relinquatur? 
			 versatam esse esse om. a in iudicio
				pecuniam constat; ea quaeritur unde profecta sit, ab accusatore an ab an
						ab an a s : an t reo. dicit accusator dicit accusator S a: accusator dicit M m haec: ' primum 
				gravissimis criminibus accusabam, ut nihil opus esset pecunia; deinde condemnatum
				adducebam, ut ne eripi quidem pecunia posset; postremo, etiam si absolutus
					fuisset fuisset S a: esset M m , mearum
				tamen omnium fortunarum status incolumis maneret.' quid contra reus?
					' primum ipsam ipsam M m : iam a a 
				multitudinem criminum et atrocitatem criminum et atroc. S a: et atroc. criminum M m pertimescebam; deinde Fabriciis
				propter conscientiam mei sceleris condemnatis me esse condemnatum sentiebam:
				postremo in eum casum veneram ut omnis mearum fortunarum status unius iudici
				periculo contineretur. omnes... continerentur s '
					 age , quoniam corrumpendi iudici causas ille multas et gravis habuit, hic
				nullam, profectio ipsius pecuniae requiratur. confecit tabulas
				diligentissime Cluentius. haec autem res habet hoc certe ut nihil possit
				neque additum neque detractum de re familiari latere. Anni sunt octo cum ista causa
				in ista meditatione versatur, cum omnia quae ad eam rem pertinent et ex huius et ex
				aliorum tabulis agitatis agitatis S b y a: agitis M s , tractatis, inquiritis, cum interea Cluentianae
				pecuniae vestigium nullum invenitis. quid ? Albiana Abbiana Sy2 s pecunia
				vestigiisne nobis odoranda est an ad ipsum cubile vobis ducibus ducibus M m : iudicibus S Ba : indicibus Nettleship venire possumus? tenentur 
				uno in loco HS dcxl dcxl M m : XXXX S a ( add. milia S s ) , tenentur apud
				hominem audacissimum, tenentur apud iudicem; quid voltis amplius?
				 at enim Staienus non fuit ab Oppianico
				sed a Cluentio ad iudicium corrumpendum constitutus. cur eum eum
						 S b 2 y a: enim Mb 1 s , cum in consilium iretur, Cluentius et
				Cannutius abesse patiebantur? cur, cum cur cum S b 2 y a:
					cum Mb 1 s in consilium
				mittebant, Staienum iudicem cui cui M m : cui quod a s : quod t : qui Classen pecuniam dederant non
					requirebant requirebant (-bantur M ) M m : quaerebant
						 a s ?
				Oppianicus querebatur, Quinctius flagitabat; sine Staieno ne in consilium iretur
				tribunicia potestate effectum effectum S b 2y1 1a: perfectum M m : confectum y2 est. at 
					condemnavit condemnavit a a: damnavit M m .
					 hanc enim condemnationem dederat obsidem Bulbo et ceteris ut
				destitutus ab Oppianico videretur. qua re si istinc causa corrumpendi
				iudici, si iudicii si b 2a: iudicii M m istinc pecunia, istinc
				Staienus, istinc denique omnis fraus et audacia est, hinc pudor, honesta
					vita vita S a: vita et M m , nulla suspicio
				pecuniae, nulla corrumpendi iudici causa, patimini patiamini t veritate patefacta atque omni errore sublato eo transire
				illius turpitudinis infamiam ubi cetera maleficia consistunt consistunt
						 a a: consistant M m , ab eo invidiam
				discedere aliquando ad quem numquam accessisse culpam videtis. at enim pecuniam Staieno dedit Oppianicus non ad corrumpendum iudicium sed
				ad conciliationem conciliationis (reconc. y2 )
					gratiam a a gratiae. Tene hoc, Atti,
				dicere, tali prudentia, etiam usu atque exercitatione praeditum!
					 sapientissimum esse dicunt eum cui quod opus sit ipsi veniat in
				mentem; proxime accedere illum qui alterius bene inventis obtemperet. in 
				stultitia contra est. minus enim stultus est is cui nihil in mentem venit
				quam ille qui quod stulte alteri venit in mentem comprobat. ita Ita
						 scripsi : istam codd. :
					conciliationem gratiae add. M m : conciliationis (reconc. y2 ) gratiam add. 
					 a a: ego delevi 
				Staienus tum recenti re, cum faucibus premeretur — sive ultro sive
					ultro scripsi : iutro hab. S ante dedit: om.
							M m a excogitavit sive, ut
				homines tum loquebantur, a P. Publio Cethego admonitus
					 est est Kayser: om. M m a — istam dedit
					conciliationis conciliationis gratiae Manutius et gratiae fabulam istam... fabulam om. a: del. Baiter ( cf. Zielinski
						p. 200) . nam fuisse
				hunc tum tum S a: om.
							M m hominum sermonem
				recordari potestis, Cethegum, quod hominem odisset et quod eius improbitatem versari
				in re publica nollet et quod videret eum qui se ab reo pecuniam, cum iudex esset,
				clam atque extra ordinem accepisse confessus esset, salvum esse non posse, minus ei
				fidele consilium dedisse. in hoc si improbus Cethegus fuit fuisset
						 a a , videtur mihi adversarium
				removere voluisse; sin erat eius modi causa ut Staienus nummos se accepisse negare
				non posset, nihil autem erat periculosius nec turpius quam ad quam rem accepisset
				confiteri, non est consilium Cethegi reprendendum.