tum vero illa iudicia senatoria non
				falsa invidia sed vera atque insigni turpitudine notata atque operta dedecore et
				infamia defensioni locum nullum reliquissent. quid enim tandem illi
				iudices responderent, si qui ab eis quaereret: 'Condemnastis Scamandrum, quo
				crimine?' ' nempe quod habitum per servum medici veneno necare
					voluisset. voluit. Ecquid Madvig '
					' quid 
				 habiti morte Scamander consequebatur?' ' nihil , sed administer
				erat Oppianici.' ' et condemnastis C. Gaium 
				Fabricium, quid ita? et a a: om. M m '
					' quia , cum ipse familiarissime Oppianico usus, libertus autem eius in
				maleficio deprensus esset, illum expertem eius consili fuisse non probabatur.'
					 si igitur ipsum Oppianicum bis suis iudiciis condemnatum
				absolvissent, quis tantam turpitudinem iudiciorum, quis tantam inconstantiam rerum
				iudicatarum, quis tantam libidinem iudicum ferre potuisset? quod si hoc videtis quod iam hac omni oratione patefactum est, illo
				iudicio reum condemnari, praesertim ab isdem iudicibus qui duo praeiudicia
				fecissent, necesse fuisse, simul illud videatis necesse est, nullam
					accusatori accusatoris S a causam
					esse esse causam S a potuisse cur
				iudicium vellet corrumpere. 
				 quaero enim de de S s : abs cett. te, T. Tite Atti Atti Acci s ( duplici t hoc nomen
						scriptum est in P §147, in 
					 S §§149, 150, in B 
					§149) , relictis iam ceteris argumentis omnibus, num Fabricios quoque
				innocentis condemnatos existimes, num etiam illa iudicia pecunia corrupta esse
				dicas, quibus in in a a: om. M m iudiciis alter a
				Staieno solo absolutus est, alter etiam ipse se condemnavit. age , si
					nocentes ages innocentis S a , cuius
				malefici? num quid praeter venenum quaesitum quo habitus necaretur
				obiectum est? num quid aliud in illis iudiciis versatum est praeter hasce insidias
					 habito ab Oppianico per Fabricium Fabricium S a: Fabricios M m factas? nihil , nihil,
					inquam inquam s a: unquam Mb y exstat memoria
						 S a: exstant memoriae M m , aliud, iudices,
				reperietis. exstat memoria, sunt tabulae publicae; redargue me, si
				mentior; testium dicta recita, doce in illorum iudiciis quid praeter hoc venenum
				Oppianici non modo in criminis sed in male dicti loco locum S a sit obiectum. multa dici possunt qua re ita necesse fuerit
				iudicari, sed ego occurram exspectationi vestrae, iudices. nam 
					etsi etsi a a: si M m a vobis sic audior ut
				numquam benignius neque attentius quemquam auditum putem, tamen vocat me alio iam
				dudum tacita vestra exspectatio quae mihi obloqui videtur: ' quid ergo?
				negasne illud iudicium esse corruptum? corruptum esse S a ( contra Quintil. ix. 2. 51) '
					 non nego, sed ab hoc corruptum non esse confirmo. 'A quo igitur est
				corruptum?' opinor , primum, si incertum fuisset quisnam exitus illius
				iudici futurus esset, veri similius tamen esset eum potius corrupisse qui metuisset
				ne ipse condemnaretur quam illum ille a qui veritus esset ne alter
				absolveretur; deinde, cum esset non non S a:
					nemini M m 
				dubium quid iudicari necesse esset, eum certe potius qui sibi aliqua aliqua M : alia m a 
				ratione diffideret quam eum qui omni ratione confideret; postremo certe potius illum
				qui bis apud eos iudices offendisset quam eum qui bis causam bis causam
						 S a: bis causam iis (his b ) Mb y : bis
					iis causam s , Baiter probavisset. Vnum quidem
				certe nemo erit tam inimicus inimicus a a, Quintil. v. 10. 68, Rufinian. Rhet.
						M. p. 42: iniquus M m Cluentio qui mihi non concedat, si constet
				corruptum illud esse iudicium iudicium esse S a ( contra Quintil. ) , aut ab
					 habito aut ab Oppianico esse corruptum; si doceo non ab
					 habito , vinco ab Oppianico; si ostendo ab Oppianico ab Oppianico
						 om. 
					 S b 2a , purgo
					 habitum . qua re, etsi satis docui rationem nullam huic
				corrumpendi iudici iudicii b 2 y2 a: om. M m fuisse, ex quo intellegitur ab Oppianico esse
				corruptum, tamen de illo ipso separatim cognoscite. 
				 atque ego illa non argumentabor quae sunt gravia vehementer, eum
				corrupisse qui in periculo fuerit, eum qui metuerit, eum qui spem salutis in alia
				ratione non habuerit, eum qui semper singulari fuerit audacia. multa sunt
				eius modi; verum cum habeam habes S a 
				rem non dubiam sed apertam atque manifestam, enumeratio singulorum argumentorum non
				est necessaria. dico C. Gaio Aelio Staieno iudici pecuniam grandem Statium Albium ad
				corrumpendum iudicium dedisse. num quis negat? te , Oppianice,
					appello Oppianice, appello S a: appello,
					Oppianice M m ,
				te, T. Tite Atti T. om. 
					 S a , quorum alter eloquentia damnationem
				illam, alter tacita pietate deplorat; audete negare ab Oppianico Staieno iudici
				pecuniam datam, negate negate semel hab. a ,
				negate, inquam, meo meo S b 1a: in eo cett. loco. quid 
				tacetis? an an S a: at M m negare non potestis
				quod repetistis, quod confessi estis, quod abstulistis? quo tandem igitur
				ore mentionem corrupti iudici facitis, cum ab ista parte iudici pecuniam ante
				iudicium datam, post iudicium ereptam esse fateamini?