atque hoc tum iudicio facto et Oppianico re et existimatione iam, lege et
				pronuntiatione nondum condemnato tamen habitus Oppianicum reum statim non
				fecit. voluit cognoscere utrum iudices in eos solos essent severi quos
				venenum habuisse ipsos comperissent, an etiam consilia conscientiasque eius modi
				facinorum supplicio dignas iudicarent. itaque 
				 C. Gaium Fabricium quem propter familiaritatem Oppianici
				conscium illi facinori fuisse arbitrabatur reum statim fecit, utique ei locus primus
				constitueretur propter causae coniunctionem impetravit. hic tum Fabricius
				non modo ad me meos vicinos et amicos Aletrinatis Larinates b y2 a non adduxit sed ipse
				eis neque defensoribus uti postea neque laudatoribus potuit. rem enim integram hominis non alieni quamvis
				suspiciosam defendere humanitatis esse putabamus, iudicatam labefactare conari
				impudentiae. itaque tum ille inopia et necessitate coactus in causa eius
				modi ad Caepasios fratres confugit, homines industrios atque eo animo ut quaecumque
				dicendi potestas esset data in honore atque in beneficio ponerent. 
				 iam iam nam Madvig hoc
				prope iniquissime comparatum est quod in morbis corporis, ut quisque est
				difficillimus, ita medicus nobilissimus atque optimus quaeritur, in periculis
				capitis, ut quaeque causa difficillima est, ita deterrimus obscurissimusque patronus
				adhibetur. Nisi forte hoc causae hoc causae Lambinus :
					hoc causa a a: haec causa Naugerius est quod medici nihil praeter artificium, oratores
				etiam auctoritatem praestare debent nisi... debent a a, om. M m ,
						edd. ante Angelium . citatur reus, agitur causa agitur causa om.
						s, post paucis hab. t, del. Baiter ;
				paucis verbis accusat ut de re iudicata Cannutius; incipit longo et alte petito
				prooemio respondere maior Caepasius. primo attente auditur eius oratio.
					 erigebat animum iam demissum et oppressum Oppianicus; gaudebat ipse
				Fabricius; non intellegebat animos iudicum non illius eloquentia sed defensionis
				impudentia commoveri. postea quam de re coepit dicere, ad ea quae erant
				in causa addebat etiam ipse nova quaedam volnera ut, quamquam sedulo faciebat, tamen
				interdum non defendere sed praevaricari praevaricari accusationi
						 add. M m a, del.
						Lambinus videretur ut... videretur a (? S ): hoc... videbatur M m . itaque cum
				callidissime se dicere putaret et cum illa verba gravissima ex intimo artificio
				deprompsisset: ' respicite , iudices, hominum fortunas, respicite dubios
				variosque casus, respicite C. Gaii Fabrici senectutem' — cum
				hoc 'respicite' ornandae orationis causa saepe dixisset, respexit ipse.
					 at 
				 C. Gaius Fabricius a subselliis demisso capite discesserat.
					 hic iudices ridere, stomachari
				atque acerbe ferre patronus causam sibi eripi et se cetera de illo loco
					' respicite , iudices' non posse dicere; nec quicquam propius est
				factum quam ut illum persequeretur et collo obtorto ad subsellia reduceret ut
				reliqua posset perorare. ita ita S b 2a: iam M m tum Fabricius primum suo iudicio,
				quod est gravissimum, deinde legis vi et sententiis iudicum est condemnatus.
					 
			 quid est quod iam de Oppianici persona causaque persona causaque
						 a a: causa M m plura dicamus? apud 
				eosdem iudices reus est factus, cum his duobus praeiudiciis iam damnatus esset; ab
				isdem autem iudicibus qui Fabriciorum damnatione de Oppianico iudicarant locus ei
				primus est constitutus. accusatus est criminibus gravissimis, et eis quae
				a me breviter dicta sunt et praeterea multis quae ego omnia nunc nunc hoc loco hab. M m , post 
					ego S , ante ego s, om. t omitto; accusatus est apud eos qui
				Scamandrum ministrum Oppianici, C. C. a a: om. M m 
				Fabricium conscium malefici condemnarant. Vtrum
				per deos immortalis! magis est mirandum quod is condemnatus est, an quod omnino
				respondere ausus est? quid enim illi iudices facere potuerunt? qui si
				innocentis Fabricios condemnassent, tamen in Oppianico sibi constare et superioribus
					consentire consentire a a: consistere M m iudiciis
				debuerunt. an vero illi sua per se per se del.
						Lambinus ipsi iudicia rescinderent rescinderent (-unt b 1) M m : perscinderent (-unt s )
					a , cum ceteri soleant in iudicando ne ab aliorum iudiciis discrepent
				providere? et illi illi Mb : ii y a: num s qui Fabrici
				libertum, quia minister in maleficio fuerat, patronum, quia conscius conscius
					esset Sy2 a , condemnassent, ipsum
				principem atque architectum sceleris absolverent? et qui ceteros nullo praeiudicio
				facto tamen ex ipsa causa condemnassent, hunc quem bis iam condemnatum bis iam
					condemn. S a: iam bis condemn. b : bis condemn. iam M sy acceperant liberarent?