C. et L.Lucii Fabricii fratres gemini fuerunt ex municipio AletrinatiAletrinati Priscian. (K. ii. 348): Allerinati S: Aletrinate Msy1: Larinati by2a, homines inter se cum forma tum moribus similes, municipum autem suorum dissimillimi; in quibus quantus splendor sit, quam prope aequabilis, quam fere omnium constans et moderata ratio vitae nemo vestrum, ut mea fert opinio, ignorat. his Fabriciis semper est ususest usus Sa: usus est Mm Oppianicus familiarissime. iamiam nam Madvig hoc fere scitis omnes quantam vim habeat ad coniungendas amicitias studiorum ac naturae similitudo. cum illi ita viverent ut nullum quaestum esse turpemesse turpem Sa: turpem esse Mm arbitrarentur, cum omnis ab eisiis a: his Mm fraus, omnes insidiae circumscriptionesque adulescentium nascerentur, cumque essent vitiis atque improbitate omnibus noti, studiosestudiose Sa: studio Mm, ut dixi, ad eorum se familiaritatem multis iam ante annis Oppianicus applicarat. itaque tum sic statuit, per C.

Fabricium — nam L. erat mortuus — insidias habito comparare. erat illo tempore infirma valetudine habitus. Vtebatur autem medico nonnon aa: om. Mm ignobili sedsed del. Müller spectato homine, Cleophanto; cuius servum Diogenem Fabricius ad venenum habito dandum spe et pretio sollicitare coepit. servus non incallidus et, utet ut Sy2a: sed ut Mm res ipsaipsa res a declaravitdeclarat B, frugi atque integer sermonem Fabrici non est aspernatus; rem ad dominum detulit; Cleophantus autem cum habito est conlocutuscollocutus Sa: locutus Mm. habitus statim cum M.Marco BaebioBaebio (Be-) aa: Bebrio Mm senatore, familiarissimo suo, communicavit; qui qua fide, qua prudentia, qua diligentiadiligentia aa: dignitate Mm fuerit meminisse vos arbitror. ei placuit ut Diogenem habitus emeret a Cleophanto, quo facilius aut comprehenderetur res eius indicio aut falsa esse cognosceretur. ne multa, Diogenes emitur, venenum diebus paucis comparaturcomparatur aa: om. Mm; multi viri boni cum ex occulto intervenissent, pecuniapecunia a: pecuniaque Mm obsignata quae ob eam rem dabatur in manibus Scamandri, liberti Fabriciorum, deprehenditur.

pro di immortales! Oppianicum quisquam his rebus cognitis circumventum esse dicetesse dicet (diceret t) Sa: dicit esse Mm? quis umquam audacior, quis nocentior, quis apertior in iudicium adductus est? quod ingenium, quae facultas dicendi, quae a quoquam excogitata defensio huic uni crimini potuit obsistere? simul et illud quis est qui dubitet quin hac re comperta manifestoquemanifesteque Sa deprehensa aut obeunda mors Cluentio aut suscipienda accusatio fuerit?

satis esse arbitror demonstratum, iudices, eis criminibus accusatum esse Oppianicum utiuti Sa: ut Mm honeste absolvi nullo modo potuerit. cognoscite nunc ita reum citatum esse illum ut re semel atque iterum praeiudicata condemnatus in iudicium veneritvenerit Mm: veniret Sa. nam Cluentius, iudices, primum nomen eius detulit cuius in manibus venenum deprenderat. is erat libertus Fabriciorum, Scamander. integrum consilium, iudici corrupti nulla suspicio; simplex in iudicium causa, certa res, unumunum verum Angelius crimen adlatum est. hic tum C.Gaius Fabriciustum C. Baiter: cum C. y2s: cum causa S: cum causa C. t: tum M: tamen bs, is de quo ante dixi, qui liberto damnato sibi illud impendere periculum videret, quod mihi cum Aletrinatibuscum Larinatibus b2y2a vicinitatem et cum plerisque eorum magnum usum esse sciebat, frequentis eos ad me domum adduxit. qui quamquam de homine sic ut necesse erat existimabant, tamen quod erat ex eodem municipio, suae dignitatis esse arbitrabantur eum quibus rebus possentpossint Sa defendere, idque a me ut facerem et ut causam Scamandri susciperem petebant, in qua causa patroni omne periculum continebatur.

ego, qui neque illis talibus viris ac tam amantibus mei rem possem ullam negare neque illud crimen tantum ac tam manifestum esse arbitrarer, sicut ne illi ipsi quidemipsi quidem Sa: quidem ipsi Mm qui mihi tum illam causam commendabant arbitrabantur, pollicitus eis sum mesum me Sa: his sum me (sum me his b) Mm omnia quae vellent esse facturum. res agi coepta est; citatus est Scamander reus. accusabat P.Publius Cannutius, homo in primis ingeniosus et in dicendo exercitatus; accusabat autem ille quidem Scamandrum verbis tribus, venenum esse deprensum. omnia tela totius accusationis in Oppianicum coniciebanturconiciebantur Mm: constituebantur Sa, aperiebatur causa insidiarum, Fabriciorum familiaritas commemorabatur, hominis vita et audacia proferebatur, denique omnis accusatio varie graviterque tractata ad extremum manifesta veneni deprehensione conclusa est. hic ego tumtum SMs: cum b2sy: tamen b1 ad respondendum surrexi qua cura, di immortales!