neque iniuria. facite facite M m : fecit a B a enim ut non solum mores et adrogantiam eius et arrog. eius S a: eius et ( om. et b y ) arrog. M m sed etiam voltum atque amictum atque etiam etiam a a: om. M m illam usque ad talos demissam purpuram recordemini. is , quasi non esset ullo modo ferendum se ex iudicio discessisse victum, rem ab ab M y : a b s a subselliis ad ad a a: in M m rostra detulit. et iam et iam M m : etiam a a querimur saepe hominibus novis non satis magnos in hac civitate esse fructus? nego usquam umquam fuisse maiores; ubi si quis ignobili loco natus ita ita sit ita S B a vivit ut nobilitatis dignitatem virtute tueri posse videatur, usque eo pervenit quoad eum industria cum innocentia prosecuta est. si quis autem hoc uno nititur quod sit ignobilis, procedit saepe longius quam si idem ille esset cum isdem suis vitiis vitiis civis a nobilissimus. Vt Quinctius — nihil enim dicam de ceteris — si fuisset homo nobilis, quis eum cum illa superbia atque intolerantia ferre potuisset? quod eo loco fuit, ita tulerunt ut, si quid haberet a natura a Naugerius : in codd. boni, prodesse ei putarent oportere, superbiam autem atque adrogantiam eius deridendam magis arbitrarentur propter humilitatem hominis quam pertimescendam. sed ut illuc revertar, quo tempore Fidiculanius est absolutus absolutus est s , tu qui iudicia iudicia S a: ea iudicia M m facta commemoras quid quid S (?) a: quaero, quid M m tum esse existimas iudicatum? certe gratiis iudicasse. at condemnarat, at causam totam non audierat, at in contionibus omnibus omnibus om. s a L. Lucio Quinctio, tribuno plebis trib. pl. S s: om. cett. , vehementer erat et saepe vexatus. illa igitur omnia omnia fort. crimina Quinctiana iniqua, falsa, turbulenta, popularia, seditiosa iudices iudices supplevi: om. codd. ( cf. Rab. perd. 7, Pis. 94) iudicaverunt iudicaverunt (-arunt B ) S B a: iudicia fuerunt M m ( cf. Zielinski p. 137) . esto , potuit esse innocens Falcula. iam ergo aliquis aliqui a Oppianicum gratiis condemnavit, iam non eos Iunius subsortitus est qui pecunia accepta condemnarent, iam potest potest scripsi : putarer S ( cum v. l. potuerunt): potuit M m : putaretur b2 y2 a ( Fuitne põt in archetypo? cf. §94). Cf. Quintil. vii. 1. 50 iam multum acti est. Potest aliquis non adfuisse et heres esse. aliquis aliqui M s a ab initio non sedisse et tamen Oppianicum gratiis condemnasse condemnasset Sy2 a . verum , si innocens Falcula, quaero quis sit quis sit b 2: qui sit S (?) y2 a: quis M s nocens; si hic gratiis condemnavit, quis accepit? nego rem esse ullam cuiquam cuiquam Madvig : in quemquam M m a illorum obiectam quae Fidiculanio non obiecta non obiecta S a: obiecta non cett. sit, aliquid aliquid M m a: nego aliquid Angelius : aut quicquam Madvig fuisse in Fidiculani causa quod idem non esset in ceterorum. aut hoc iudicium reprehendas tu cuius accusatio rebus iudicatis nitebatur nitebatur S a: niti videbatur M m necesse est aut, si hoc verum esse concedis, Oppianicum gratiis condemnatum esse fateare. quamquam satis magno argumento esse debet quod ex tam multis iudicibus absoluto Falcula nemo reus factus est. quid enim mihi damnatos ambitus conligitis alia lege, certis criminibus, plurimis testibus? cum primum illi ipsi debuerint potius accusari de pecuniis repetundis quam ambitus. nam si in ambitus iudiciis hoc eis iis b a: his M sy obfuit, cum alia lege causam dicerent, certe, si propria lege huius peccati adducti essent, multo plus obfuisset. deinde , si tanta vis fuit istius criminis ut, qua quisque lege ex illis iudicibus reus factus esset, tamen hac plaga periret, cur in tanta multitudine accusatorum, tantis praemiis, ceteri rei facti non sunt? hic profertur id quod iudicium appellari non oportet, P. Publio Septimio Scaevolae litem eo nomine esse aestimatam. cuius rei quae consuetudo sit, quoniam apud homines peritissimos dico, pluribus verbis docere non debeo. numquam enim ea diligentia quae solet adhiberi in ceteris iudiciis, eadem reo damnato adhibita est.