in ista vero causa cum tu sis is qui te verbo litteraque defendas,
				cum tuae sint hae partes: 'unde deiectus es? an inde quo prohibitus es accedere?
				reiectus es, non deiectus,' cum tua sit haec oratio: 'fateor me homines coegisse,
				fateor armasse, fateor tibi mortem esse minitatum, fateor hoc interdicto praetoris
				vindicari, si voluntas et aequitas valeat; sed ego invenio in interdicto verbum unum
				ubi delitiscam: non deieci te ex eo loco quem in locum prohibui ne venires'—in ista
				defensione accusas eos qui consuluntur, quod aequitatis censeant rationem, non verbi
				haberi oportere? et hoc loco Scaevolam dixisti causam apud c viros non tenuisse;
				quem ego antea commemoravi, cum idem faceret quod tu nunc—tametsi ille in aliqua
				causa faciebat, tu in nulla facis—tamen probasse nemini quod defendebat, quia verbis
				oppugnare aequitatem videbatur. Cum id miror, te hoc in hac re alieno tempore et
				contra quam ista causa postulasset defendisse, tum illud volgo in iudiciis et non
				numquam ab ingeniosis hominibus defendi mihi mirum videri solet, nec iuris consultis
				concedi nec ius civile in causis semper valere oportere. nam hoc qui disputant, si id dicunt non recte aliquid
				statuere eos qui consulantur, non hoc debent dicere iuris consultis, sed hominibus
				stultis obtemperari non oportere; sin illos recte respondere concedunt et aliter
				iudicari dicunt oportere, male iudicari oportere dicunt; neque enim fieri potest ut
				aliud iudicari de iure, aliud responderi oporteat, nec ut quisquam iuris numeretur
				peritus qui id statuat esse ius quod non oporteat iudicari. ' at est aliquando contra iudicatum.'
					 primum utrum recte, an perperam? si recte, id fuit ius
				quod iudicatum est; sin aliter, non dubium est utrum iudices an iuris consulti
				vituperandi sint. deinde , si de iure vario quippiam iudicatum est,
					 non potius contra iuris consultos statuunt, si aliter pronuntiatum
				est ac Mucio placuit, quam ex eorum auctoritate, si, ut Manilius statuebat, sic est
				iudicatum. etenim ipse Crassus non ita causam apud c viros egit
				ut contra iuris consultos diceret, sed ut hoc doceret, illud quod Scaevola
				defendebat, non esse iuris, et in eam rem non solum rationes adferret, sed etiam Q.
				Mucio, socero suo, multisque peritissimis hominibus auctoribus uteretur. nam qui ius
				civile contemnendum putat, is vincula revellit non modo iudiciorum sed etiam
				utilitatis vitaeque communis; qui autem interpretes iuris vituperat, si imperitos
				iuris esse dicit, de hominibus, non de iure civili detrahit; sin peritis non putat
				esse obtemperandum, non homines laedit, sed leges ac iura labefactat; quod vobis
				venire in mentem profecto necesse est, nihil esse in civitate tam diligenter quam
				ius civile retinendum. etenim hoc sublato nihil est qua re exploratum
				cuiquam possit esse quid suum aut quid alienum sit, nihil est quod aequabile inter
				omnis atque unum omnibus esse possit.