ego qui, sicut omnes sciunt, in foro iudiciisque in
							iudiciisque p ita
							verser versor G2L ut eiusdem aetatis
						aut nemo aut pauci pluris causas defenderint, et qui omne tempus quod mihi
						ab amicorum negotiis datur in his studiis laboribusque consumam, quo
						paratior ad usum forensem promptiorque esse possim, tamen ita mihi deos
						velim propitios ut, cum illius mihi temporis illius mihi temporis
								 p : illius temporis mihi D Y b. Vtramque
								lectionem tuetur Priscianus venit in mentem quo
							die die om. L citato reo mihi
						dicendum sit, non solum commoveor animo, sed etiam toto corpore perhorresco.
					 iam nunc mente et cogitatione prospicio quae tum studia hominum,
						qui concursus futuri sint, quantam exspectationem magnitudo iudici sit
						adlatura, quantam auditorum multitudinem infamia C. Verris concitatura,
						quantam denique audientiam orationi meae improbitas illius factura sit.
							 quae cum cogito, iam nunc timeo quidnam pro offensione
						hominum, qui illi inimici infensique sunt, et exspectatione omnium et
						magnitudine rerum dignum eloqui possim. tu horum nihil metuis, nihil cogitas, nihil laboras: si
							quid si quid D Yp b : et si quid d 
							 edd. ex vetere aliqua oratione, 'Iovem ego
							 optimum 
						 maximum ,' aut ' vellem , si fieri potuisset, iudices,'
						aut aliquid eius modi ediscere potueris, praeclare te paratum in iudicium
						venturum arbitraris.