cur nolint, etiamsi taceanttaceant DYp: tacent Asc.: tacerent d, satis dicunt; verum non tacent. tamen iis invitissimis te offeres? tamen in aliena causa loquere? tamen eos defendes qui se ab omnibus desertos potius quam abs te defensos esse malunt? tamen iis operam tuam pollicebere qui te neque velle sua causasua causa DD Rufinianus: sui causa K (iii, §121): suam causam pr, unde suam causam tueri, defendere d nec, si cupias, posse arbitrantur? cur eorum spem exiguam reliquarum fortunarum, quam habent in legis et in iudici severitate positam, vi extorquere conaris? cur te interponis invitissimis iis quibus maxime lex consultum esse vult? cur, de quibus in provincia non optime es meritus, eos nunc plane fortunis omnibus conaris evertere? cur iis non modo persequendi iuris sui, sed etiam deplorandae calamitatis adimis potestatem?

nam te actore quem eorum adfuturum putas, quos intellegis non ut per te alium, sed ut per aliumalium om. prd aliquem te ipsum ulciscantur laborare? at enim solum id est, ut me Siculi maxime velint: alterum illud, credo, obscurum est, a quo Verres minime se accusari velit. ecquis umquam tam palam de honore, tam vehementer de salute sua contendit quam ille atque illius amici neut ne prd haec mihi delatio detur? sunt multa quae Verres in me esse arbitratur, quae scit in te, CaeciliCaecili DYpq: Q. Caecili r ed. Rom. (i, §§45, 60; Am. J. Ph. xxvi. p. 412), non esse; quae cuius modi in utroque nostrum sint, paulo post commemorabo;

nunc tantum id dicam quod tacitus tu mihi adsentiare, nullam rem in me esse quam ille contemnat, nullam in te quam pertimescat. itaque magnus ille defensor et amicus eius tibi suffragatur, me oppugnat; aperte ab iudicibusa iud. DY petit ut tu mihi anteponare, et ait hoc se honeste sine ulla invidia ac sine ulla offensione contendere. 'non enim,' inquitenim inquit om. DG2 al., 'illud peto quod soleo, cum vehementius contendi, impetrare: reus ut absolvatur non peto, sed ut potius ab hocab hoc potius prd quam ab illo accusetur, id peto. da mihi hoc; concede quod facile est, quod honestumhonestum est G3K, quod non invidiosum; quod cum dederis, sine ullo tuo periculo, sine infamia illud dederis, ut isis om. DY absolvatur cuius ego causa laboro.'

et ait idem, ut aliquis metus adiunctus sit ad gratiam, certos esse in consilio quibus ostendi tabellas velit; id esse perfacile; non enim singulos ferre sententiassententiam LK Asc., sed universos constituere; ceratam uni cuique tabellam dari cera legitima, non illa infami ac nefaria. atque is non tam propter Verrem laborat quam quod eum minime res tota delectat; videt enim, si a pueris nobilibus, quos adhuc elusit, si a quadruplatoribus, quos non sine causa contempsit semper ac pro nihilo putavit, accusandi voluntas ad viros fortis spectatosque homines translata sit, sese in iudiciis diutius dominari non posse.

huic ego homini iam ante denuntio, si a me causam hanc vos agi volueritis, rationem illi defendendi totam esse mutandam, et ita mutandamet ita mutandam Heraeus (ii, §53): et ita tamen mutandam p s. l., item qr (tn per dittographiam, credo): et ita causam (cām) mutandam G1 Par. 7822 d: om. DYb ut, meliore et honestiore condicionecondicione sit Asc. ipse vult uti scripsi, pqr secutus in quibus eZZZ ut ante imitetur (Cl. Rev. xix. 160): ipse esse vult pG1 Par. 7822 d quam qua ipse vult uti, imitetur homines eos quos ipse vidit amplissimos, L. Crassum et M. Antonium, qui nihil se arbitrabantur ad iudicia causasque amicorum praeter fidem et ingenium adferre oportere. nihil erit quod me agente arbitretur iudicium sine magno multorum periculo posse corrumpi.