quis sit qui
				socium fraudarit et fefellerit consideremus; dabit enim nobis iam tacite vita acta
				in alterutram partem firmum et grave testimonium. Q. Roscius? quid ais?
				nonne, ut ignis in aquam coniectus continuo restinguitur et refrigeratur, sic
				refervens falsum crimen in purissimam et castissimam vitam conlatum statim concidit
				et exstinguitur? Roscius socium fraudavit! potest hoc homini huic haerere
				peccatum? qui me dius fidius—audacter dico—plus fidei quam artis, plus veritatis
				quam disciplinae possidet in se, quem populus Romanus meliorem virum quam histrionem
				esse arbitratur, qui ita dignissimus est scaena propter artificium ut dignissimus
				sit curia propter abstinentiam.