sed obstinata mente perfer, obdura.vale, puella! iam Catullus obdurat,nec te requiret nec rogabit invitam:at tu dolebis, cum rogaberis nulla.scelesta, vae te! quae tibi manet vita!quis nunc te adibit? cui videberis bella?quem nunc amabis? cuius esse diceris?quem basiabis? cui labella mordebis?at tu, Catulle, destinatus obdura.

Verani, omnibus e meis amicis