at mi nullus erat neque hic neque illic fractum qui veteris pedem grabati in collo sibi conlocare posset. hic illa, ut decuit cinaediorem, “quaeso,” inquit, “mihi, mi Catulle, paulum istos commoda: nam volo ad Sarapim deferri.” “Mane,” inquii puellae, “istud quod modo dixeram, me habere, fugit me ratio: meus sodalis Cinna est Gaius; is sibi paravit.