Et errat longe mea quidem sententia Qui imperium credat gravius esse aut stabilius Vi quod fit quam illud quod amicitia adiungitur. Mea sic est ratio, et sic animum induco meum: Malo coactus qui suum officium facit Dum id rescitum iri credit tantisper cavet: Si sperat fore clam rursum ad ingenium redit. Ille quem beneficio adiungas ex animo facit; Studet par referre: praesens absensque idem erit. Hoc patrium est, potius consuefacere filium Sua sponte recte facere quam alieno metu. Hoc pater ac dominus interest: hoc qui nequit, Fateatur nescire imperare liberis. Sed estne hic ipsus de quo agebam? et certe is est. Nescio quid tristem video: credo iam ut solet Iurgabit. Salvum te advenire, Demea, Gaudemus.