Quit. Vah! quomodo me ex hac expediam turba? Tanta nuncSuspicio de me incidit;Neque ea immerito: Sostrata credit mihi me psaltriam hanc emisse.Id anus mihi indicium fecit.Nam ut hinc forte ea ad obstetricem erat missa, ubi eam vidi ilicoAccedo, rogito Pamphila quid agat, iam partus adsiet;Eone obstetricem arcessat. Illa exclamat, "Abi, abi iam, Aeschine.Satis diu dedisti verba; sat adhuc tua nos frustrata est fides.""Hem, quid istuc obsecro," inquam, "est?" "Valeas; habeas illam quae placet."Sensi ilico id illas suspicari: sed me reprehendi tamenNe quid de fratre garrulae illi dicerem, ac fieret palam.Nunc quid faciam? Dicam fratris esse? Id quidem minime est opusUsquam efferri. Ac mitto: fieri potis est ut ne qua exeat.Ipsum id metuo ut credant; tot concurrunt verisimilia.Egomet rapui; ipse egomet solvi argentum; ad me abducta est domum.Haec adeo mea culpa fateor fieri. Non me hanc rem patriUt ut erat gesta indicasse? Exorassem ut eam ducerem.Cessatum usque adhuc est: nunc porro, Aeschine, expergiscere!Nunc hoc primum est: ad illas ibo ut purgem me; accedam ad fores.Perii! horresco semper ubi pultare hasce occipio miser.Heus, heus: Aeschinus ego sum: aperite aliquis actutum ostium.Prodit nescio quis: concedam huc.

(MICIO. AESCHINUS.)MICIOIta uti dixi, Sostrata,Facite: ego Aeschinum conveniam, ut quomodo acta haec sint sciat.Sed quis ostium hoc pultavit?AESCHINUS Pater hercle est: perii.MICIO Aeschine.AESCHINUSQuid huic hic negoti est?MICIO Tune has pepulisti fores?Tacet. Cur non ludo hunc aliquantisper? Melius est,