Nam hercle alius nemo respicit nos. SOSTRATA Propera tu, mea Canthara, Curre: obstetricem arcesse, ut cum opus sit ne in mora nobis siet. (DEMEA. SYRUS.) DEMEA Disperii! Ctesiphonem audivi filium Una affuisse in raptione cum Aeschino. Id misero restat mihi mali, si illum potest Qui alicui rei est etiam eum ad nequitiam abducere. Ubi ego illum quaeram? credo abductum in ganeum Aliquo: persuasit ille impurus, sat scio. Sed eccum Syrum ire video: hinc scibo iam ubi siet; Atque hercle hic de grege illo est: si me senserit Eum quaeritare, nunquam dicet carnifex. Non ostendam me id velle. SYRUS Omnem rem modo seni Quo pacto se haberet enarramus ordine: Nihil vidi quicquam laetius. DEMEA Pro Iupiter, Hominis stultitiam! SYRUS Collaudavit filium: Mihi qui id dedissem consilium egit gratias. DEMEA Disrumpor. SYRUS Argentum annumeravit ilico: Dedit praeterea in sumtum dimidium minae: Id distributum sane est ex sententia. DEMEA Hem! Huic mandes, si quid recte curatum velis. SYRUS Hem, Demea, haud aspexeram te. Quid agitur?