Perii: quare? GETA Amare occepit aliam. SOSTRATA Vae miserae mihi! GETA Neque id occulte fert: ab lenone ipsus eripuit palam. SOSTRATA Satin hoc certum est? GETA Certum: hisce oculis egomet vidi, Sostrata. SOSTRATA Ah, Me miseram! quid credas iam? aut cui credas? Nostrumne Aeschinum; Nostram vitam omnium, in quo nostrae spes omnesque opes sitae Erant; qui sine hac iurabat se unum nunquam victurum diem; Qui se in sui gremio positurum puerum dicebat patris; Ita obsecraturum ut liceret sibi hanc uxorem ducere? GETA Hera, lacrimas mitte, ac potius quod ad hanc rem opus est porro consule; Patiamurne, an narremus cuipiam? CANTHARA Au, mi homo, sanusne es? An hoc proferendum tibi videtur usquam esse? GETA Mihi quidem non placet. Iam primum illum alieno animo a nobis esse res ipsa indicat. Nunc si hoc palam proferimus ille infitias ibit, sat scio. Tua fama et gnatae vita in dubium veniet. Tum si maxime Fateatur, quum amet aliam, non est utile hanc illi dari: Quapropter quoquo pacto tacito est opus. SOSTRATA Ah, minime gentium: Non faciam. GETA Quid ages? SOSTRATA Proferam. GETA Hem, mea Sostrata, vide quam rem agas. SOSTRATA Peiore res loco non potest esse quam in quo nunc sita est. Primum indotata est: tum praeterea quae secunda ei dos erat Periit: pro virgine dari nuptum non potest. Hoc reliquum est: