Dic me orare ut veniat. PARMENO Ad te? BACCHIS Immo ad Philumenam.PARMENOQuid rei est? BACCHIS Tua quod nihil refert percontari desinas.PARMENONihil aliud dicam? BACCHIS Etiam; cognosse annulum illum MyrrhinamGnatae suae fuisse quem ipsus olim mihi dederat. PARMENO Scio.Tantumne est? BACCHIS Tantum: aderit continuo, hoc ubi ex te audierit.Sed cessas? PARMENO Minime equidem; nam hodie mihi potestas haud data est;Ita cursando atque ambulando totum hunc contrivi diem.BACCHISQuantam obtuli adventu meo laetitiam Pamphilo hodie!Quot commodas res attuli! quot autem ademi curas!Gnatum ei restituo, paene qui harum ipsiusque opera periit:Uxorem, quam nunquam est ratus posthac se habiturum, reddo;Qua re suspectus suo patri et Phidippo fuit, exsolviHic adeo his rebus annulus fuit initium inveniendis:Nam memini abhinc menses decem fere ad me note primaConfugere anhelantem domum, sine comite, vini plenum,Cum hoc annulo: extimui ilico. "Mi Pamphile," inquam, "amabo,Quid exanimatus es, obsecro? aut unde annulum istum nactus es?Dic mihi." Ille alias res agere se simulare: postquam video,Nescio quid suspicarier; magis coepi instare ut dicat.Homo se fatetur vi in via nescio quam compressisse;Dicitque sese illi annulum, dum luctat, detraxisse.Eum haec cognovit Myrrhina in digito modo me habente.Rogat unde sit? narro omnia haec: inde est cognitio facta