Sed iam prior amor me ad hanc rem exercitatum reddidit,Quem ego tum consilio missum feci: idem nunc huic operam dabo.Adest Parmeno cum pueris: hunc minime est opusIn hac re adesse; nam olim soli credidiEa me abstinuisse in principio, cum data est.Vereor, si clamorem eius hic crebro audiat,Ne parturire intelligat: aliquo mihi estHinc ablegandus dum parit Philumena.

(PARMENO. SOSIA. PAMPHILUS.)PARMENOAin tu tibi hoc incommodum evenisse iter?SOSIANon hercle verbis, Parmeno, dici potestTantum quam re ipsa navigare incommodum est.PARMENOItane est? SOSIA O fortunate, nescis quid maliPraeterieris qui nunquam es ingressus mare.Nam alias ut omittam miserias, unam hanc vide:Dies triginta aut plus eo in navi fui,Cum interea semper mortem exspectabam miser;Ita usque adversa tempestate usi sumus.PARMENOOdiosum. SOSIA Haud clam me est: denique hercle aufugerimPotius quam redeam, si eo mihi redeundum siet.PARMENOOlim quidem te causae impellebant levesQuod nunc minitare facere ut faceres, Sosia.Sed Pamphilum ipsum video stare ante ostium.Ite intro: ego hunc adibo si quid me velit.Here, etiam tu hic stas? PAMPHILUS Et quidem te exspecto. PARMENO Quid est?PAMPHILUSIn arcem transcurso opus est. PARMENO Cui homini?