Nequeo mearum rerum initium ullum invenire idoneum,Unde exordiar narrare quae nec opinanti accidunt;Partim quae perspexi his oculis, partim quae accepi auribus:Qua me propter exanimatum citius eduxi foras.Nam modo me intro ut corripui timidus, alio suspicansMorbo me visurum affectam ac sensi esse uxorem; hei mihi!Postquam me aspexere ancillae advenisse, ilico omnes simulLaetae exclamant, "Venit;" id quod me repente aspexerant.Sed continuo vultum earum sensi immutari omnium,Quia tam incommode illis fors obtulerat adventum meum.Una illarum interea propere praecucurrit nuntiansMe venisse: ego eius videndi cupidus recta consequor.Postquam introii extemplo eius morbum cognovi miser;Nam neque ut celari posset tempus spatium ullum dabat,