Quum ille est, praesto hic est: tradunt operas mutuas. GETA Probe horum facta imprudens depinxit senex. DEMIPHO Nam ni haec ita essent, cum illo haud stares, Phaedria. PHAEDRIA Si est, patrue, culpam ut Antipho in se admiserit, Ex qua re minus rei foret aut famae temperans; Non causam dico quin quod meritus sit ferat. Sed si quis forte, malitia fretus sua, Insidias nostrae fecit adolescentiae, Ac vicit; nostrane ea culpa est an iudicum, Qui saepe propter invidiam adimunt diviti, Aut propter misericordiam addunt pauperi? GETA Ni nossem causam, crederem vera hunc loqui. DEMIPHO An quisquam iudex est qui possit noscere Tua iusta, ubi tute verbum non respondeas, Ita ut ille fecit? PHAEDRIA Functus adolescentuli est Officium liberalis. Postquam ad iudices Ventura est, non potuit cogitata proloqui: Ita eum tum timidum ibi obstupefecit pudor. GETA Laudo hunc; sed cesso adire quamprimum senem? Here, salve: salvum te advenisse gaudeo. DEMIPHO Oh, Bone custos, salve, columen vero familiar, Cui commendavi filium hinc abiens meum. GETA Iam dudum te omnes nos accusare audio Immerito, et me horunc omnium immeritissimo. Nam quid me in hac re facere voluisti tibi? Servum hominem causam orare leges non sinunt: Neque testimoni dictio est. DEMIPHO Mitto omnia.