Iamdudum; aetatem: lites sunt inter eos factae maximae.PYTHIASNihil dixit ut sequerere sese? CHREMES Nihil, nisi abiens mihi innuit.PYTHIASEho, nonne id sat erat? CHREMES At nescibam id dicere illam; nisi quiaCorrexit miles quod intellexi minus: nam me extrusit foras.Sed eccam ipsam: miror ubi ego huic anteverterim.

(THAIS. CHREMES. PYTHIAS.)THAISCredo equidem illum iam adfuturum esse, ut illam a me eripiat. Sine veniat.Atqui si illam digito attigerit uno, oculi ilico effodientur.Usque adeo ego illius ferre possum ineptias et magnifica verba,Verba dum sint: verum enim si ad rem conferentur, vapulabit.CHREMESThais, ego iam dudum hic adsum. THAIS O mi Chreme, te ipsum exspectabam.Scin tu turbam hanc propter te esse factam, et adeo ad te attinere hancOmnem rem? CHREMES Ad me? qui, quaeso, istuc? THAIS Quia, dum tibi sororem studeoReddere et restituere, haec atque huiusmodi sum multa passa.CHREMESUbi ea est? THAIS Domi apud me. CHREMES Hem, quid est?THAISEducta ita uti teque illaque dignum est. CHREMES Quid ais? THAIS Id quod res est.Hanc tibi dono do, neque repeto pro illa quicquam abs te preti.CHREMESEt habetur et referetur, Thais, a me ita uti merita es gratia.THAISAt enim cave ne prius quam hanc a me accipias, amittas Chreme;Nam haec ea est quam miles a me vi nunc ereptum venit.Abi tu, cistellam, Pythias, domo effer cum monumentis. CHREMESViden tu illum, Thais—