Profecto non plus biduum, aut — PHAEDRIAAut nihil moror.THAISNon fiet: hoc modo sine te exorem. PHAEDRIA ScilicetFaciendum est quod vis. THAIS Merito amo te. PHAEDRIA Bene facis.Rus ibo: ibi hoc me macerabo biduum.Ita facere certum est: mos gerendus est Thaidi.Tu, Parmeno, huc fac illi adducantur. PARMENO Maxime.PHAEDRIAIn hoc biduum Thais vale. THAIS Mi PhaedriaEt tu; numquid vis aliud? PHAEDRIA Egone quid velim?Cum milite isto praesens absens ut sies;Noctes diesque me ames; me desideres;Me somnies; me expectes; de me cogites; Me speres; me te oblectes; mecum tota sis:Meus fac sis postremo animus, quando ego sum tuus.THAISMe miseram! forsitan hic mihi parvam habeat fidem,Atque ex aliarum ingeniis nunc me iudicet.Ego pol quae mihi sum conscia hoc certo scio,Neque me finxisse falsi quicquam, neque meoCordi esse quemquam cariorem hoc Phaedria:Et quicquid huius feci causa virginisFeci; nam me eius spero fratrem propemodumIam repperisse, adolescentem adeo nobilem:Et is hodie venturum ad me constituit domum.Concedam hinc intro atque expectabo dum venit.