Existimarem scire vestrum, id dicerem.Nunc, quamobrem has partes didicerim, paucis dabo.Oratorem voluit esse me, non prologum.Vestrum iudicium fecit; me actorem dedit.Sed hic actor tantum poterit a facundia,Quantum ille potuit cogitare commodeQui orationem hanc scripsit quam dicturus sum.Nam quod rumores distulerunt malevoli,Multas contaminasse Graecas dum facitPaucas Latinas; factum hic esse id non negat,Neque se pigere: et deinde facturum autumat.Habet bonorum exemplum, quo exemplo sibiLicere id facere quod illi fecerunt putat.Tum quod malevolus vetus poeta dictitat,Repente ad studium hunc se applicasse musicum,Amicum ingenio fretum, haud natura sua;Arbitrium vestrum, vestra existimatioValebit; quamobrem omnes vos oratos volo,Ne plus iniquum possit quam aequum oratio.Facite aequi sitis: date crescendi copiamNovarum qui spectandi faciunt copiamSine vitiis; ne ille pro se dictum existimet,Qui nuper fecit servo currenti in viaDecesse populum. Cur insano serviat?De illius peccatis plura dicet cum dabitAlias novas, nisi finem maledictis facit.Adeste aequo animo; date potestatem mihiStatariam agere ut liceat per silentium;Ne semper servus currens, iratus senex,Edax parasitus, sycophanta autem impudens,Avarus leno, assidue agendi sint mihi,Clamore summo, cum labore maximo.Mea causa causam hanc iustam esse animum inducite,Ut aliqua pars laboris minuatur mihi.Nam nunc novas qui scribunt nihil parcunt seni:Si qua laboriosa est, ad me curritur;Sin lenis est, ad alium defertur gregem.In hac est pura oratio. ExperiminiIn utramque partem ingenium quid possit meum.Si nunquam avare pretium statui arti meae,Et eum esse quaestum in animum induxi maximum,Quam maxime servire vestris commodis;Exemplum statuite in me, ut adolescentuliVobis placere studeant potius quam sibi.

(CHREMES. MENEDEMUS.)CHREMESQuanquam haec inter nos nupera notitia admodum est,Inde adeo quod agrum in proximo hic mercatus es,Nec rei fere sane amplius quicquam fuit;Tamen vel virtus tua me, vel vicinitas,Quod ego in propinqua parte amicitiae puto,