Existimarem scire vestrum, id dicerem. Nunc, quamobrem has partes didicerim, paucis dabo. Oratorem voluit esse me, non prologum. Vestrum iudicium fecit; me actorem dedit. Sed hic actor tantum poterit a facundia, Quantum ille potuit cogitare commode Qui orationem hanc scripsit quam dicturus sum. Nam quod rumores distulerunt malevoli, Multas contaminasse Graecas dum facit Paucas Latinas; factum hic esse id non negat, Neque se pigere: et deinde facturum autumat. Habet bonorum exemplum, quo exemplo sibi Licere id facere quod illi fecerunt putat. Tum quod malevolus vetus poeta dictitat, Repente ad studium hunc se applicasse musicum, Amicum ingenio fretum, haud natura sua; Arbitrium vestrum, vestra existimatio Valebit; quamobrem omnes vos oratos volo, Ne plus iniquum possit quam aequum oratio. Facite aequi sitis: date crescendi copiam Novarum qui spectandi faciunt copiam Sine vitiis; ne ille pro se dictum existimet, Qui nuper fecit servo currenti in via Decesse populum. Cur insano serviat? De illius peccatis plura dicet cum dabit Alias novas, nisi finem maledictis facit. Adeste aequo animo; date potestatem mihi Statariam agere ut liceat per silentium; Ne semper servus currens, iratus senex, Edax parasitus, sycophanta autem impudens, Avarus leno, assidue agendi sint mihi, Clamore summo, cum labore maximo. Mea causa causam hanc iustam esse animum inducite, Ut aliqua pars laboris minuatur mihi. Nam nunc novas qui scribunt nihil parcunt seni: Si qua laboriosa est, ad me curritur; Sin lenis est, ad alium defertur gregem. In hac est pura oratio. Experimini In utramque partem ingenium quid possit meum. Si nunquam avare pretium statui arti meae, Et eum esse quaestum in animum induxi maximum, Quam maxime servire vestris commodis; Exemplum statuite in me, ut adolescentuli Vobis placere studeant potius quam sibi. (CHREMES. MENEDEMUS.) CHREMES Quanquam haec inter nos nupera notitia admodum est, Inde adeo quod agrum in proximo hic mercatus es, Nec rei fere sane amplius quicquam fuit; Tamen vel virtus tua me, vel vicinitas, Quod ego in propinqua parte amicitiae puto,